Dalhin mo naman ako sa Batanes

3/26/2018 Japhet 2 Comments

Nakaka-tuwa ang mga pangyayari sa buhay ko nitong mga nakaraang araw. Naalala ko kung gaano ko hinihikayat ang officemate ko na sumali sa isang pa-contest ng Power Mac Philippines kung saan magbibigay sila ng scholarship sa isang film camp na gaganapin sa Batanes. Oo BATANES AF! Habang sobrang pinipilit ko siya dahil alam ko kung gaano siya kagaling when it comes to cinematography and other technical aspects of filmmaking, sa loob-loob ko ay may tumatalong duwende na pilit sinasabing "shuta ka! Kunwari ka pa eh ikaw talaga ang gustong sumali diyan, mandadamay ka pa ng iba". Haha! Totoo! Gusto ko talagang sumali. Ilang taon na rin akong binabagabag ng duwendeng ito tungkol sa mga istoryang nasulat ko na nakaimbak lang sa computer. Walang nangyayari sa kanila, tabi-tabi lang silang nagbubulungan sa loob ng drive at siguro isinusumpa ako, bakit ko pa sila isinulat kung wala rin naman akong kumpyansa sa kanila. Hindi naman sa wala akong kumpyansa, gusto ko lang talagang maging hinog sa larangan ng pagkukuwento. Sinubukan kong mag inquire noon sa workshop ni Armando Lao pero overwhelmed ako sa presyo. Hindi kalakihan ang kinikita ko at kahit alam kong investment ang workshop na iyon ay..... teka nagigi na akong ma-drama. Basta punyeta! Sinabi ko na lang sa sarili na time will come at maikukwento ko rin kayo, so ayun na. 

Lumipas ang mga araw, ang daming deadline sa office, nakagat ni mimi si muprhy (different post, mahabang istorya) at gumastos ako ng malaki para sa surgery, hindi ko na naisip ang pa-contest ni mayor. Dumating ang deadline at ang nasa isip ko lang ay, baka sabi ni universe, hindi ko pa time so kebs na lang ako and nagpaka grateful na meron pa akong bubong sa ulo, may pagkain pa sa ref, at nadiscover namin na ilegal palang nanguha ng kamias ang kapitbahay kaya ayun na-kapre. Kinailangan mag Atang sa likod ng bahay (siguro ikukwento ko na lang din sa ibang post). 

Pumatak ang 7pm - deadline noong March 24, kebs parin ako sa punyetang dwende sa loob ko. Habang nagpi-facebook, nagulat ako na mabasa ang notification na extended ang submission ng pacontest ni Mayor Power Mac. 



Biglang sumigaw ang dwende sa loob ko na nyeta ka ang dami mong arte! Dali-dali akong kumuha ng ballpen at ayun bigla na lang ako nakapag sulat. Tamang-tama rin na may artistahin akong kasama sa bahay na mahilig sa mga istoryang kinukwento ko (martin rules) kaya may instant akong super star. In 3 hours, natapos namin ang video sa tulong ng aking iphone 5s at macbook pro (not sponsored haha). Nakakatawa nga na habang sinesend ko ang entry ay parang mas excited pa si martin sa akin. Nung gabi din na iyon, naalala kong tumawag pa ako sa english expert kong kaibigan na si Gladish. Hindi kasi ako magaling sa english at paggawa ng synopsis so siya na pinagawa ko. Dahil mabagal siya magreply, nauwi ang log line ko sa ganito:



Nyeta diba? Gayunpaman, masaya ako na out of almost 200 (so siguro mga 198 ganyan) na nag-submit, nakapasok ako sa top 20.

look Ma! Pa! That's Me!

Hindi man nila ako mapili sa top 10, bahala sila diyan! Iiyak talaga ako. Please naman! Haha! Basta naniniwala ako na darating din yung oras ko. Kung di man dumating at mamatay ako bigla, putsa magmumulto talaga ako, yung tipo ng mumu na pagmumulan ng maraming horror stories. So kung ayaw niyong multuhin ko kayo, tulungan niyo naman akong makapunta ng Batanes. I-share and lagyan niyo naman ng reaction yung video ko sa facebook. Kahit angry ok lang! Seryoso ako guysh! Mumultuhin ko talaga kayo. 

2 comments:

MANGKUKULAM TITA VERSUS MANGUNGUTANG!

3/16/2018 Japhet 0 Comments



Hey guysh! Pamilyar naman kayo sa term na utang diba? Hello! I'm sure nagawa niyo na yan and if not #KFINEBYE! Ako nga hindi naman sa proud ako pero may isa akong friend na inutangan ng 500php na hanggang ngayon hindi ko pa nababayaran. Ngayon ko na lang ulit naalala dahil sa sinusulat ko to. Hindi ko alam kung paano siya iaapproach para sabihing huy! Ayaw mo ba ako singilin? or pangit naman nun, pwede kayang Hi, after so many years ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob sayong sabihing, may 500 na ako dito pwede na kitang bayaran, pero shit! Grabe taon ang lumipas kung tinubuan niya yun sigurado millionaire na siya! Pero paano ko sasabihin sakaniya? Haha! 

Anyways, ang post na ito ay hindi tungkol sa akin. Ito ay tungkol nanaman sa Tita kong mangkukulam na juskoday, sobrang dami ng exposure sa blog ko. Sana ilibre niya ako ng isang kulam, may gusto lang akong palagyan ng pwet na kagaya kay Jollibee.

Ito kasi yan, bilang "mukhang" mayaman ang tita kong ito (sobrang magkamukha talaga kami) eh may isang friend siya na nangamusta sa kaniya.




Oh diba! Ang lupet ng tita ko, walang mukha pero nagagawa niyang replyan. Ni hindi niya nga ata kilala to eh.


Potsa! Iba to! Feeling ko yung tinutukoy niyang batang laging kasama ng tita noong dalaga pa siya ay AKO! At according sa kaniya ay makakapag-asawa ako ng mayaman dahil siguro, mukha rin akong mayaman. Ate, NOT! Haha!




BOOM! Ito na ang moment of truth! Dami pa paligoy-ligoy ng mokong na ito, manghihiram lang pala ng pera. At take note, hindi worth 500php ang hinihiram niya kundi 50 fucking thousand fucking pesos! 

At sabi niya, hindi niya naman hinihingi eh, inuutang niya naman! Eh kung ako lang meron isinalampak ko na sa bibig ng hampas lupang ito. Bakit ako ganito ka galit? Well, read more!


Mokong talaga! Ide-define pa sana niya ang Mayabang kaso di na siguro kinaya ng brains niya so ginawa niya na lang "Mayabang ka". Hanep!  Sinabihan pa ang tita kong tumutungtong sa kalabaw! Hoy tanga! Takot yan sa kalabaw! 


Di ko gets ang utak ng nangungutang na ito eh. Hindi pa huminto at talagang pinag-aksayahan pa ng oras ang pag PM sa mukha lang namang mayaman kong tita na hawig na hawig ko talaga. Hindi pa nga sobrang dami ng pera eh so san sa tingin mo niya bubunutin yung hinihiram mong 50k? TANGA! 

Huwag mong nilalang ang lolo kong mangingisda, dahil gwapo siya and kamukha ko talaga. Ikaw nga wala kang mukhang hayuf ka!

At hindi langaw! ang tita ko! Mangkukulam siya! Bobo!



Nung nabasa ko tong last part ng message niya, naantig ako. Naramdaman ko ang desperation ni ateng nangungutang. Ibang level na siya. Dumating na siya sa point na make it or break it point. At  sa puntong ito masasabi kong... tanga pa rin ni ate! Feeling niya ba papahiramin parin siya ng pera after malaman ng hinihiraman niya na connected siya sa NPA at mga rapist? Damn! 

0 comments:

4 YEARS AGO

3/15/2018 Japhet 0 Comments


Kanina habang kinukutingting ko ang luma kong drive, may nakita akong isang document na nakapukaw ng aking pansin. Ang title nito ay "DO NOT OPEN", eh akin naman yung drive and kahit naman hindi sa akin bubuksan ko pa rin so binuksan ko at laking gulat ko na mabasa na ganito ang mga tumatakbo sa isip ko noon. At I love it!

10/17/14

Hanggang ngayon pinipilit ko paring magsulat hanggang sa dalhin ako ng sarili kong akda sa mahimbing na kawalan. Sa madaling salita, hindi parin ako makatulog sa oras na itinakda ng isipan ko para sa sarili ko. 

Saksi ang kisameng ito sa lahat ng kagaguhang ginawa ko simula pa nung bata ako. Hanggang ngayon matibay parin itong nakatingin sakin. Hindi parin sumusuko sa pagmamasid sa mga sinasabi ng lipunan na maruruming gawain ng tao. Ano ba yun? Ano bang madumi, tama, o mali? Ano ba yun? Hindi ko gets bakit may morally right and wrong? Sinong nagdidikta nun? Ang nakararami? Matutulog na lang ako, baka sakaling sa panaginip walang ganun. Lahat masaya, nagmamahalan, nag-gagaguhan pero kebs lang, nagtatawanan, walang sakitan, walang patayan, walang pataasan.

10/20/14

Happy birthday to me happy birthday to me. 😜na ko. At wala na akong pakialam sa nararamdaman mo. Saan kaya ako dadalhin ng paniniwala kong ito. Hummmmm... Bahala na si batman. Besides, bakla naman si batman so I trust him!

10/24/14

Ang mundo ay punong-puno ng istoryang paikot-ikot. Paulit-ulit, pero masasabing mo lahat ay orihinal.

Gusto kong maging pornstar. Gusto kong kumita habang nakikipag-kantutan. Gusto kong pagnasaan ako gabi-gabi ng mga taong tulad ko. Malilibog. 

Gusto kong gumawa ng porn na hindi nila malilimutan. Yung porn na kaadikan ng marami. Yung tipong uulit ulitin nila dahil sa naikakalat nitong init sa loob nila. Hindi na ako masyadong natutuwa sa mga bagong porn ngayon. Karamihan sa kanila puro laman na lang ang ipinapakita pero ang istorya walang laman. Hindi na mga nakakalibog. Nakakaantok na lang. Wala na kasing nagiging kahulugan yung ungol, yung tawanan, yung pagkurot at maging pag cum. Maraming magsasabi na porn is porn. Mga bobo. Walang mga utak.tanga.

10/29/14

Nagiging Mabigat na masyado ang mundo. 

10/30/14

I'm messed up. 3am na di pa rin ako tulog. Nawawalan na ng libido ang pagsusulat ko. Pakiramdam ko buhay akong sinusunog ng mga kasalanan ko. Pero ano nga ba ang kasalanan? Ano ang tama at mali. Paano ko ikukuwento ang pakiramdam. Pano ko sasabihin ang emosyon ng isang kaluluwa. Paano ko iintindihan ang bugso ng laman. Pano ko ipapakita ang panginginig ng kalamnan. 

Wala na akong libog sa pagsusulat. Natabunan na ng mga sinasabi ng nakararaming tama. 

Malungkot ako. Malungkot. At hindi ko alam kung paano ko ipaparamdam sayo na malungkot ako. Tangina!

11/3/14

Isa akong tiyanak. Pero hindi tulad ng mga napapanood mo sa pelikula, lumaki ako, hindi nga lang nabinyagan. Desisyon ko yun. Ayokong maging parte ng kahit anong relihiyon. Ayokong maging katulad ng isang manananggal. Hati kung lumipad. Palaging may iniiwanan. 

11/4/14

Tangina, magtatrabaho na lang ako gaya ng isang normal na tao. Magababayad ng tax para kurakutin ng mga dimunyo. Bakit pa kasi ako naging tao? Ano bang purpose mo tangina ka!



Grabe pala existential crisis ko noong 2014. Lupet! 

0 comments:

Punching Bag

3/12/2018 Japhet 0 Comments

https://www.youtube.com/watch?v=83TDNOkQa-U
Siguro, ang basehan ng pagiging lalaki ng mga kamag-anak ko noon ay ang galing ng isang tao makipag-suntukan at ipagtanggol ang kaniyang sarili sa pamamagitan ng dahas. Noong bata pa kasi ako, nahuli nila ako na sumisigaw sa loob ng aming bakuran at isa-isang isinusumpa ang aking mga kalaro. "Mamamatay kayong lahat kasama ang mga nanay at tatay niyo!" sigaw ko habang tumutulo ang luha sa aking mga mata. Kulang na nga lang noon eh mga effects ng kulog at kidlat, siguro'y mas feel na feel ko na ang moment, pero walang ganun. Kinuha ako ni papa at kinausap. Sabi niya, that's not a very manly thing to do hijo (hindi talaga english pero feel ko eh bakit ba?). Ora mismo, kumuha siya ng lumang maong at pinunuo niya ang isang legs ng kung ano-anong bagay hanggang sa mag-mukha itong punching bag. Ang turo niya, kailangan daw maipagtanggol ko ang aking sarili. Matuto raw ako lumaban, makipag-suntukan at huwag urungan ang ano mang laban ng buhay - feel ko lang talaga isama to hihi! May pagbabanta niya pang sinabi na hindi ako pwedeng mag-laro sa labas hangga't hindi bumabagsak ang punching bag. Tang ina! Hindi pwede ito! Paano ako gaganti sa mga kalaro kong mukhang gurang kung wala akong update sa mga nangyayari sa outside world? Anong manyayari sa kinupit kong isang daan na ibinaon ko sa isa sa mga paso ni Aling Acosta? Paano kung ma-discover niya ito? Paano na ang reputasyon ko sa labas?

Sinubukan kong suntukin ang punching bag. Masakit nyeta! Hindi ito basta-basta punching bag, feeling ko may kung anong nilagay dito si papa para mas mahirapan akong suntukin ito.

"Lakasan mo, pano babagsak yan?"

Sinuntok ko nang pa ulit-ulit ang punching bag hanggang sa syet, dudugo na ata ang fist ko! Saglit na umalis si papa sa kwarto kaya nakapag-pahinga ako. Inisip ko kung paano ko mapapabagsak ang punyetang punching bag na ito. Nagtangka akong guntingin ito pero hindi pwede, mahahalata niya ang scissor mark so umisip pa ako ng ibang paraan. Kailangan hindi obvious. Kailangan parang as if pagkasuntok ko eh makikita talaga nilang bumagsak ito.

Pinaikot-ikot ko ang punching bag na nakatali sa cheap na rope. Paikot-ikot ito hanggang sa nakikita kong isa-isang napuputol ang punyetang components ng rope. Biglang pumasok ang tita kong mangkukulam para kumuha ng malamig na tubig sa ref, bigla ko rin sinuntok ang punching bag like as if I'm really doing it. Haha! Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ng tita kong mangkukulam, basta bigla siyang tumawa at umalis. Ipinagpatuloy ko ang pag-papaikot sa punching bag. Konting ikot pa at bibigay na ito pero hindi pwedeng ganun kabilis. Hinintay kong pumasok si papa para mag-pakitang gilas. Suntok suntok ako with conviction at may sound effects pa. Ugh! Wooh! Hah! Aw!

"Huwag mong paikutin kapag sinusuntok mo at baka mapatid yung tali"

Kinabahan ako ng bahagya dahil nakikita ko na ilang kembot na lang ay bibigay na ang punching bag. Shit! Kailangan to the highest level ang punch ko kapag pumatid yung punyetang rope. Isang suntok na malakas, punyeta hindi napatid. Ilang suntok na sweet barbie at isang major punch at ayun, bumagsak ang damuhong punching bag. Naka-pose pa ako at nakatungo ang ulo nang mag-slow motion ang lahat at dahan-dahang bumagsak sa sahig ang puking punching bag. Tumayo si papa at tinignan ang rope.

"Parang pina-ikot-ikot mo lang eh"

Sabay tali ng punching bag sa bagong rope.

0 comments:

Where to eat crocodile meat in Manila?

3/05/2018 Japhet 0 Comments


Hi Guysh! Kahapon naisipan kong mag take ng aking break from editing videos (oo may trabaho ako nyeta kayo) kasi naisip ko linggo and I want to explore kaso mainit, malagkit, mausok nakakadiri ang ang kalsada (wow) so nag-isip ulit ako. Biglang naalala ko na shet may GC pa pala ako sa Wilcon Depot at kailangan ko ng maayos na patungan ng mini-ref ko dahil ilang pagtalon na lang ng aso kong si Mimi eh guguho na yun, so walang alarm-alarm kasama ang peymowz blogger na si Martin Rules ay nagpalibre ako sa kaniya ng uber and off we go sa pinaka-malapit na Wilcon Depot. 

Bilang taong mahilig kumain, napukaw agad ang aking atensyon ng kainan sa loob ng Wilcon Depot.  Yes potcha meron! Gustong-gusto ko na kasi mag-kape dahil may isang linggo na rin akong walang maayos na tulog pero tinabla ako ni Martin so nag-ikot-ikot na kami sa loob. Kung pwede lang iuwi yung buong Wilcon siguro naiuwi ko na dahil sobrang tuwang-tuwa ako sa mga nakita ko. Kahit yung kutsilyo na maliit shet naglalaway talaga ako kahit nakakaiyak yung presyo. Bilang 2k lang ang laman ng GC at kailangang-kailangan ko talaga ng bagong patungan ng mini-ref ko, wala akong choice kundi bumili ng rice cooker. OO rice cooker! Wala akong choice dahil yung gusto kong patungan ay nagkakahalaga ng 6,000 pesos. Pakiramdam ko na-violate ang human rights ko nung makita ko yung price tag. 


Pagkatapos nun nag-moved on na agad ako at pumunta sa pinaka-malapit na makakainan. Sa loob ng Wilcon Depot (ilang beses ko na sinabi), meron kainan na ang name ay Urban Cafe. Nag-seserve sila ng Crocodile Meat na according kay ate gurl ay sobrang sarap daw. Hindi ako agad-agad naniwala, sabi ko sakaniya, hindi niya ako madadaan agad-agad sa sales talk niyang ganiyan. Ilang saglit lang bumili ako ng Crocodile Sisig. Sa totoo lang medyo nagu-guilty ako kasi sa totoong buhay, silang mga buwaya ang dapat kumakain sa atin para mabawasan ang ating population dahil ang sikip-sikip na ng Pilipinas at para mapangalagaan na rin ang kalikasan (because human trace can kill a race. Pakak) 

Ilang saglit pa sinerve na ni ate gurl ang buwaya na ngayon ay sisig na. Medyo nag-aalangan ako kainin. Tumatakbo sa isip ko yung mga documentaries na napapanood ko na ini-slaughter yung mga hayop for fucking human consumption. Medyo hilo-hilo pa ako pero sinubo ko ang isang kutsarang sisig buwaya. Parang pork yung texture niya pero chicken ang lasa. Kumatas ang spices sa dila ko. Sumabog ang nag-uumapaw na lasa ng paminta sa loob ng aking bibig. Oooooohhh! Napa-ungol ako nang bahagya. Sinubukan kong pigilin ang aking sarili na huwag sabihing masarap ito, para sa mga buwaya, pero hindi ko nagawa. 

Masayang-masaya si ate gurl at ang kaniyang cook na napakain nila ako ng buwaya. Binalaan ko pa naman siya na kapag hindi masarap ang croc sisig, ibig sabihin, pinahirapan nila ang buwaya, pero masarap talaga. Mainit siya sa katawan pero nakakabawas ng pagkatao. Inisip ko na lang atleast hindi ako kagaya ng iba na necessity ang rason kung bakit sila pinapaslang. Atleast ako need ko kumain yun nga lang nagkataong buwaya ang nakahain. Wah mali parin tangina! Cheret! Anyway ate gurl, hindi masarap yung carrot cake niyo at orange muffin! Masyado dry! Pero I love your Caramel "Pakarat" Ice Coffee - hindi ko alam tawag eh basta super sarap. :D

Ayoko na nga ituloy, kung ano-ano na pinagsasabi ko.

PS

Huwag natin i-compare ang mga buwaya sa mga gov't officials. Mas masarap sila at kapaki-pakinabang kaysa sa mga hitad na yun. Bow! Byeeeee!

0 comments:

Sino si Amanda?

3/04/2018 Japhet 0 Comments


Naalala mo ba ang iyong first kiss? Ako hindi, pero ang Lola Rapunzel ko OO! Ang masama pa, kinalat niya sa buong angkan  namin to a point na gusto ko na lamunin na ako ng lupa sa kahihiyan. Hindi ako sure dahil hindi ko na talaga maalala pero kapag tinanong mo ang tita ko na AKA mangkukulam eh akala mo ay saksi siya sa mga nangyari kapag ikinukwento niya. Sabi nila, ang first kiss ko raw ay si Amanda. Kung uusisain ko ang brain cells ko at magbabalik tanaw sa aking memory lane, si Madeline na cartoons ang naiisip ko kapag pinipilit kung alalahanin ang hitsura ni Amanda. Hindi ko tuloy mawari kung nag-exist ba talaga siya oh sadyang wild lang talaga ang imaginations ng lola ko nung panahon na yun since wala na si Lolo at wala na siyang karat. Sa sobrang kati siguro ni Lola eh naimagine niya ang love affair niya kay Lolo through me and who ever that amanda gurl ish!

Ang kwento kasi ganito, so one morning daw, walang alarm alarm, walang sipi-sipilyo ay lumabas ako ng bahay para mag-laro. 6 or 8 years old ata ako noon at naalala ko to at hindi ko ide-deny, morning person talaga ako and hobby ko ang mag-adventure on my own sa streets of Makati. Pag-labas ko raw ng bahay ay pinagsabihan pa ako ni Lola Rapunzel na wag lalayo sa kaniyang unlicensed at illegal na sari-sari store na noong mga oras na iyon ay binubuksan niya pa lang.

Here comes Amanda, punyeta kasing batang babae yan eh, bakit pa lumapit sa akin! Feeling niya siguro trip ko yung Perlas ng Silangan niya, like hello?! Sabi raw ni Lola eh nagulat siya ng walang pasabi-sabi ay dinakma ko ang mga balikat ni Amanda at binigyan siya ng isang matinding kiss. Laplapan ba? May tongue-to-tongue or saliva-to-saliva action bang nangyari? Yan ay di ko masasagot dahil ang tanging saksi sa nakakikilabot na pangyayaring iyon ay si Lola Rapunzel. Ang chika niya, sinaway niya raw kami at bigla akong tumakbo papasok ng bahay- end of story. Simula nun, hindi ko na muling nakita si Amanda - wala talagang ganyang eksena, trip ko lang i-insert para may thrill.

Hanggang ngayon iniisip ko kung totoo si Amanda? Buhay pa kaya siya? Wala akong paki-alam kung virgin pa siya basta ang alam ko, ang istorya niya ay naging mantsa sa aking colorful life. Siya ang kulay kalawang dun at hindi ko siya mapapatawad sa ginawa niyang pag-lapit sa akin nung panahong super attractive and hot ko pa.

0 comments: