May nakita akong condom sa bubong


Kumatok yung kapit bahay namin kahapon at sinabing "Baka pwede pong patanggal nung damo sa may bakod niyo, andami po kasing higad". Bilang isang nagmamabuting kapitbahay eh nag-OK na ako, besides lagpas-lagpas na naman talaga yung halaman sa bakod at medyo madami ng tuyong dahon ang nalalag-lag sa kanila. Sinabi ko rin na "hindi po damo yan, THAT'S A WILD CUCUMBER! Mini-merienda kaya yan sa probinsya at madami yang nutritional benefits mga mang-mang! Jinudge niyo agad na damo hindi niyo pa nga natitikman, kung hinarvest niyo yung mga bunga eh di sana di na kayo gumagastos para sa pipino mga bobo!". Joke lang hindi ko sinabi yan. Isa akong mabuting anti-social na kapitbahay kaya minabuti ko na lang na manatili silang mga mang-mang. Siguro natatakot pa rin sila dahil isang araw eh may kapamilya daw silang itago na lang natin sa pangalang "Diniris" ang nagnanakaw sa amin ng kamias. 

KAMIAS TO HINDI ITO ANG WILD CUCUMBER
Ayun, isang linggo daw hindi nawala ang lagnat. Nung tinignan ng albularyo, napagalaman na siya daw ay diumano, "na-KAPRE"! Deym! Nasisi pa yung mga mabubuting nilalang sa likod ng bahay. So sa instructions daw ng albularyo, nakiusap sila sa amin na baka pwede daw nila itanim yung apat na bote na may dasal sa four corners ng buong bahay. Pumayog ang tito ko bilang isa kaming mabuting kapitbahay. Sabi daw ng albularyo "this will trap the kapre inside so it may never reach the victim again". Shuta! Nanahimik yung mga nilalang sa likod ng bahay namin! Bilang malakas ang pagku-kwentuhan ng mga kapitbahay namin na parang naka-public na daily vlog eh nakarating sa akin ang balita na gumaling daw si Diniris. Mahusay yung albularyo, pero curious ako sa kung ano ang nasa bote haha! Kinabukasan tinignan ko ang mga pinaglalagay nila at natuklasang wala lang, bote lang talaga siya na may papel at tubig. Nag-worry ako, may mga aso kasi kami at baka mamaya eh bigla na lang nilang pagdadamputin at laruan so bilang isang mabuting kapitbahay na may pagmamahal sa kaniyang mga aso ay naisipan kong kunin ang mga bote at itapon sa basurahan. Wala namang nangyaring masama kay Diniris. Nakikita ko nga sa labas lagi na nakatamabay at mukha naman siyang masaya sa buhay. 

So balik tayo wild cucumber, kanina minabuti ko na ngang gapasin yung mga lumalagpas sa bakod. Sabi ko "Shet sayang", so habang nag-gagapas eh kumakain din ako. Hindi pa naman din ako nag-aalmusal so ayos! Medyo may kataasan yung bakod na gawa sa wires, feeling ko meant talaga ni lolo na pagapangan yun ng mga halaman kaya lang KJ tong kapitbahay. Umakyat ako at gamit ang aking lakas at angking kagwapuhan ay tinanggal ko ang mga vines ng wild cucumber. Ok naman, wala namang higad, tsaka bakit sila nagwoworry sa higad eh bubong na nila to at kung may space man sila "OH MY GOSH!" may space sa likod nila na nadiscover ko na medyo nga nalalaglagan ng mga tuyong dahon ng majestic wild cucumber na gumagapang sa bakod. Maliit lang yung space na iyon na may mga tools like panghukay and pangpukpok and whats that thing that you use when you want to cut wood, ah! legere, charot! Haha! Aside dun, may nakita din akong isang paketeng unused condom na nakaipit somewhere (bubong) na hindi basta-basta makikita ng kung sino man. Hummmmm.... I smell something fishy! Gusto ko sanang mag-iwan ng note na nagsasabing "alam mo bang tumataas ang tsansang mabutas yang condom mo dahil na-eexpose siya sa extreme heat ng bubong na ito?", kaso isa akong mabuting kapitbahay at focused ako sa pag-gapas ng damo, I mean wild cucumber.  

RATED SPG | WADAPAKINGDAY!

Ang Pinaka Pak na Planner sa Balat ng Ganern!

Mapaglaro talaga ang punyetang tadhana. Alam mo yung may kaakibat na kamalasan ang swerte mo.  Hindi ko tuloy alam kung magiging masaya ba ako sa nangyari or kebs na lang. Kanina kasi, umattend ako sa TEAM MAG event na QUICKIE, short chikahan about queer stories on erotic art and social media. Medyo nakakabitin pero arte pa ba? Hindi madalas pag-usapan ang mga ganitong topics sa kinalakihan ko and I'm hungry for representations. Bihira ako maka-attend ng mga talks na no-holds-barred so winner sana kaya lang, may awkward thing na nangyari. 

Nagkita kami ni Gladish sa PBCOM tower around 2:00 PM. Ako lang talaga dapat ang pupunta dito kaya lang sadyang nag-align ang mga bituin para isama ko siya, besides isa siya sa mga kaibigan kong virgin pero hayok sa sex talks. May pinagdadaanan din kasi siya and she needs some wisdom so I really think a quickie sex talk is what's good for her. LOL! Nung malapit na kami sa venue, may isang guy na nag-approached sa amin who seemed in a hurry, "Excuse me, is this the venue for the quickie?". At the back of my mind, "Tangina, is he referring to Quickie the talk or yung Quickie tsuk-tsakan?". Mah gurl Gladish replied with her common conyo accent na nakaka-pressure "Em net shure eh, Jephet iz it here be?".  Hindi ko alam kung paano ako lelevel sa dalawang yun sa mga oras na iyon so sabi ko na lang ay magtanong kami sa guard. Buti na lang ay kapit-bahay lang ng building yung venue so hindi ko na kailangan makipag-usap kay kuya guy. One Gladish is enough for my english puta. 

Wala akong idea kung sino yung mga speakers kasi sa totoo lang, hindi ko talaga binasa yung program online. Wika nga kasi ng great philosopher na si Rufa Mae Quinto, Go-lang-nang-go! Woooooooooh! Yeah! After registration, ay nag-start na ang talk. Napansin kong nag-eenjoy si Gladish dahil tango siya nang tango sa mga sinasabi ng mga speakers at lagi siyang may side comments na "yeah like sanfkjaefjnfvye". Alam kong matalinong tao si Gladish, kaya minsan, kapag kasama ko siya ay alam kong hindi lahat ng bagay ay maiintindihan ko sa kaniya #RealFriendship. Natapos ang first panel of speakers at nag-decide kaming bumili ng frozen yogurt. Kung bakit frozen yogurt? Well hindi ko rin alam. Palabas sa venue ay hinawakan ako ng isa sa mga speakers sa kamay at sinabi niyang "Hi". Medyo nagulat ako, slightly questioned my existence, who am I to be approached by someone from the panel of speakers? Sumagot ako pero confused, "hello". FUCK! Bakit wala akong maalala! Hinintay kong kainin ako ng lupa pero lupa is not interested. Sinundan ko si Gladish. Ang rude ko tangina! Biglang nag-rehistro ang lahat-lahat sa aking utak. POTA! Eons (charot) ago, nakipag-kember ako kay kuya sir. Nakita ko pa nga yung mga early works niya na promising talaga. I'm happy for where he is now, pero ang I'm so ROAD with what I did. Chinika ko kay Gladish ang lahat, wala lang naman sa kaniya. Kaya masarap kwentuhan si Gladish eh kasi #GladishCares. Pagbalik namin, I tried na i-approach si  Kuya Sir, but nahiya na ako, besides madami na siya kausap. Sino ba naman ako diba? Isang hamak na kember lang naman ako #ShutaAngItawagMoSaAkin. Pero sadyang maharot ang tadhana, nakaupo kasi siya sa harap namin ni Gladish. I took the opportunity para sabihin sa kaniyang, "I'm so proud of you, siguro nido ang gatas mo dahil ang talas ng memory mo", pero I've become the most socially awkward person after kong magkaroon ng existential crisis. Pota! I tapped his back tapos nag-smile lang ako. Wala akong sinabi! Tumawa si Gladish, unti-unting bumuka ang kisame pero hindi niya ako kinuha! Even the kisame is not interested with my shuta life! 

Natapos ang talk na masaya ako at si Gladish dahil we're sexually armed with queer stories in the digital age, pero hindi pa tapos si tadhanang paglaruan ang aking buhay. Biglang nagpa-raffle si TEAM MAG. Gusto kong manalo dahil ang prize ay ang pinaka-pak na planner sa balat ng ganern na ila-launch sa August 21, 2018 sa Pineapple Lab! The first ever LGBT planner in history potah! Kaso may issue ako, bumulong ako kay Gladish. "Glad, baka manalo ako sa raffle, shit malalaman na niya yung pangalan ko". Ang ginamit ko kasing name noon ay ZEAN! Tangina ZEAN! Iniisip ko rin bakit ZEAN? Ang layo sa real name ko! Huhuhu! Tangina ko mapagpanggap! Impostor! Hayup! Sexy! Hot! 

"Huwag kang mag-alala, ako ang mabubunot" mayabang na bulong sa akin ni Gladish pabalik. 

Chumikka na muli ang host. Nagbigay ng mechanics, bumunot, nag-announced ng winner. Plakado at hindi pangalan ko ang tinawag. Masaya si ateng na tinawag na pumunta sa harapan at kinuha ang premyo. Muling bumunot si host, mabilis na tumibok ang puso ko, para akong natatae, naka-fingers crossed "shit wag ako" , tinawag ang pangalan ng winner, nakahinga ako ng maluwag.  Badtrip si Gladish na hindi siya ang tinawag. Nag-handa na akong umalis nang biglang "She already left", sabi ni ate gurl sa gilid ko. POTAH! Na-excite si Gladish, para akong masusuka. Muling bumunot si host ng winner. Tahimik ang lahat nang i-announce ang pangalan KO. Siguro sa isip nila, who the hell? Sa gitna ng katahimikan, sumigaw ang bitter na si Gladish "OH MY GOD!". Nagmadali akong lumapit para hindi na ulitin ni host ang pangalan ko at para kunin ang Pinaka-pak na planner sa balat ng ganern. Tangina mo tadhana!

Ang moral ng story ay maging totoo sa pag-awra, dahil kung hindi, hahayupin ka ni tadhana in the future. Fuck you tadhana and your family tree! #kemberresponsibly

Hindi nauubos ang luha

Nung araw na mawala si murphy, ilang beses kong pinigilang lumuha. Alam ko kasi sa sarili ko na dun ako magaling. Sabi ko it's about time na magamit ko ang abilidad ko na hindi umiyak sa mga sitwasyong kagaya nun, pero sadyang hindi ko kaya. 

Hanggang ngayon, patuloy na bumabalik sa aking isipan ang bawat sandaling kasama namin si Murphy. Ang pag-usog niya ng lamesa sa tuwing kakain kami, ang kaniyang bitch face kapag iihi siya sa balcony, ang walang habas niyang pagpapakamot sa pwet, ang araw-araw na struggle namin para lang maibaba at mai-akyat siya sa hagdan, ang panghuhuli niya ng ipis at daga sa labas na kahit anong gawin namin ay hindi namin mapigilan, ang cute na cute na pagkahol niya kapag kumakatok si lola, ang pag-dila at pagtabi niya lagi kay lola kahit naiinis na ito sa kaniya, ang paghihintay niya sa akin kapag nagpupunta ako sa CR, ang pagtabi niya sa paanan ko kapag matutulog, ang pag-sampa niya sa gilid ng kama para mang-gising, ang excited niyang mukha at galaw kapag may bago siyang damit, ang mga maliliit niyang binti, ang pag-liyad niya para magpakamot, ang kaniyang pag-upo, ang kaniyang matulis na ilong na lagi niyang ididikit sayo, at madami pang ibang bagay na na-experience namin sa pag-aalaga sa kaniya. 

Ilang araw na wala sa amin si Murphy pero hindi parin nauubos ang luha ko. Masakit na makita ang mga larawan niya, masakit na marinig na pinag-uusapan siya. Hindi ko alam kung iyon ang paraan ng mga tao para maka-moved on sa pagkawala ng isang minamahal, pero ayoko mag-moved on kay Murphy. Ayokong mawala siya sa alaala ko, ayokong hindi siya maisip sa tuwing babangon ako, ayokong hindi siya makita sa mga panaginip ko. Ayoko mawala si Murphy. 


Goodbye Favorite Perfume :(


garden Milk Perfume Blue Magic

Opisyal na hindi na magpo-produce ang Blue Magic ng paborito kong pabango. Ang sakit-sakit! Alam mo yung pakiramdam mo noong bata ka at ayaw mong pumasok ng school pero pinipilit ka ng  mga magulang mo. Tapos nasa gitna ka ng classroom napapalibutan ng mga batang pabibo at hindi mo kilala, makikita mo yung mga magulang nila sumisilip sa bintana, pero yung iyo, ayun pumasok na sa trabaho. Ganun yung pakiramdam. Ang bigat sa dibdib shuta!

Gumuho ang mundo ko.
Nung isang buwan pa ako naghahanap sa pinaka-malapit na Blue Magic store ng Garden Milk Perfume. Paborito ko talaga ang pabango na ito since 2003 ata or 2005 at para sa akin ay wala siyang katulad. Madami-dami na rin akong na-impluwensyahan na gumamit nito at minsan nga sinasabi nila sa akin na kapag naamoy nila ang amoy na iyon, alam nilang nandun ako. Nuks! Parang multo no? Haha! Ang amoy ng Garden Milk ay parang isang yakap ng isang ina. Pakiramdam ko, bawat damit na inisprayan ko nito ay maiging nilabhan na may purong pagmamahal. Kahit gaano ako kapawisan ay nanatili akong amoy fresh at bagong ligo. Kaya ganun na lang kalaki ang pagmamahal ko sa Garden Milk. Pero ngayong taong ito napagdesisyonan ni Blue Magic na wakasan ang buhay ni Garden Milk. Hindi na sila magpo-produce nito. Hindi ko na muling makikita ang cute na baby na napapalibutan ng hydrangea flowers. Hindi ko na muling malalanghap ang amoy ng pagmamahal. 

Garden Milk Perfume Blue Magic

Hindi ko alam kung ang munting tinig kong ito ay maririnig ng management ng Blue Magic. Sino ba naman kasi ako? Isang hamak lang akong mamimili sa milyon-milyon nilang customers sa buong bansa. Isang hamak na nag-eedit ng videos para mabuhay. Isang hamak na youtuber na wala naman gaanong nanunuod ng videos. Isang hamak na blogger na wala naman masyadong nag-babasa ng blog. Isang hamak na dreamer na balang araw ay nagnanais na makagawa ng sarili niyang pelikula. Ay iba na sorry! Haha! 

Anyway, Garden Milk Baby Labs, your scent will be forever in mah hart and mah sol!

BAKA PUWEDE PA



Madalas kong sinasabi sa sarili ko na baka puwede pa,
baka kaya pang ayusin,
baka hindi pa huli ang lahat,
hanggang sa umabot ako sa ganito - 
Manhid, walang pakiramdam, 
walang pakialam sa nararamdaman ninuman. 
Nagloko, nanakit, naki-apid. 
Sa huli siya ang sumuko.
Natapos ang dapat tapusin, ako ang naging masama.
Ako ang luhaang nagtatago sa ngiti ng aking mga labi. 
Ako ang sugatan na nakatago sa anyo ng isang halimaw.
Ang aking puso wariy hindi matitibag 
ngunit nalulusaw sa kaniya... 
...sa kanilang mga salita. 
Umabot ako sa puntong ang paglaya ay naging kasing kahulugan ng pagtakas,
palayo sa iyong sarili, palayo sa tunay mong kahulugan ng paglaya.

Kung tatanungin mo ako kung bakit pa ako naririto,
iyon ay dahil sa dugong nananalaytay sa aking katawan.
Sa hangin na hindi ako iniwan.
Sa pag-iisip ng pag-asa, na baka puwede pa,
baka kaya pang ayusin,
baka hindi pa huli ang lahat...   



AYOKO MAGKA-ANAK!!!

I know, I know! Noon sinasabi ko sa mga post ko sa Facebook na if someone is planning to have an abortion, they can leave the baby on my doorstep, pero pakshet kayo! Paano niyo magagawa yun. Anyway, ang issue ko ay ito, may inadopt akong aso. WARNING! Ang mga susunod na litrato ay di mo keri, so kung mahina ang sikumura mo, tsupi heeennnyyy!



Sobrang love ko siya dahil sa liit niyang yun ipinagtatanggol niya ako sa tito kong kalahating tao kalahating isda (read here) everytime na hinaharass ako (hahaha! charing lang yung harass ayaw lang talaga ng dog ko na sinusuntok ako kahit laro lang). Ang pangalan niya ay Murphy. I know, I know! Murphy ang ipinangalan sa kaniya ng kaniyang first family and alam kong important yun para sa kaniya so hindi ko na binago. 3rd "furmily" na ako ni Murphy and I can't explain how much I love her. Yung tipong kahit nakakabanas ang kalikutan niya ay hindi mo magawang magalit sa kaniya. Kaya sobra na lang ang pag-aalala ko nang makipag sagupaan siya sa labrador kong si mimi.

Para sa kalaaman niyo guysh, si Murphy ay isang dachshund  dachs·hund - ganyan i-pronounce hindi dashund! so bale short legged siya at mahaba ang katawan, compared sa Labrador breeds na higante pero malambing. Nagkataon na magkaka-period na si Mimi (cute name for a gentle giant huh?) at may pagka-moody siya ng mangyari ang hindi ko inaasahang bloodiest battle ever. Mabilis ang lahat ng pangyayari. Nagulat na lang ako na sinakmal na ni mimi at walang humpay na winawag-wag si murphy. Isang daang porsyentong lakas ang ibinigay ko para mapaghiwalay ang dalawa pero huli na ang lahat. Wak-wak na si Murphy. Akala ko nga katapusan na niya.

Magkabilaan yan -_-
Bonggang bongga ang mga tahing tinamo niya sa vet at mukha na siyang longganisa pagkatapos. Kinailangan kong tumakas sa office para i-interogate ang vet na maghahandle kay murphy. Kasi siyempre diba, hindi pwedeng ganun-ganun na lang. Kailangan kong malaman ang mga bagay bagay bago niya wakwakin si murphy. Ang una kong tanong which I know kayo rin ay mga magkano kaya ang aabutin ng operation? Ang sabi niya, magprepare daw ako ng around 7k pero siyempre bukod pa dun ang gamot, anaesthesia, blood test, at kung ano-ano pa. So mga magkano talaga? Prepare ka 10k ganyan kasi siyempre kailangan mo mag ready para sa post surgery care. Pero ano ba naman ang pera kapalit ng buhay? Kapag stress ka? Tumingin ka lang kay murphy mawawala ang pagod mo. Hayaan ko na lumipad ang pinaghirapan ko, besides kaya naman ako nagtatrabaho eh para may maipakain sa kanila. Oo, nilulutuan ng pagkain ang mga aso ko. Alam ko maraming nagugutom na tao sa mundo, pero nagugutom rin sila!



So ayun na, tinorjak na ng vet si murphy. May mga laman at balat na kailangan alisin dahil talagang wakwak na. Matapos ang operation, hilo-hilo si Murphy. Walang alarm-alarm ang peg niya na parang nagising sa isang masamang bangungot. Iyak siya ng iyak dahil siguro lahat sa kaniya masakit. Ikaw ba naman kayurin at tanggalan ng kung ano-ano diba? Nakakadurog ng puso! Sa puntong iyon, sinabi ko sa sarili ko na syet! AYOKO MAGKA-ANAK! AYOKO! Dahil kung magkakaroon ako ng anak at may mangyaring masama sa kaniya ay hindi ko talaga mapapatawad ang sarili ko. Narealized ko na  ganun pala! So kids kung may plano kayong gumawa ng masama, make sure na kaaway niyo at di kayo ang pupulutin sa ospital dahil shit kayo! Mahirap sa puso at bulsa! 


Sa mga oras na ito, nagpapagaling pa si Murphy, at di ako makatulog ng maayos dahil baka anytime bigla siya maglikot at masayang ang lahat ng sinakripisyo namin. 

Ayun!