Kasal na si Janinay


Magkahawak kamay, sinabi ni Janinay kay Dada ang "I do" sa harap ng judge at naming mga kaibigan nila at pamilya. Naalala ko nung isang araw kausap ko si Janinay tinatanong ko siya kung excited na siya sa kasal niya. Sabi niya hindi daw dahil parang napaka-pilit na. Yung pakiramdam na ginawa niya na lang dahil kailangan, wala na raw surprise, wala na yung romance, gayun pa man daw masaya pa rin siya. Naisip ko, ganun kaya ang magiging pakiramdam ng mga tao kapag ikinasal sila sa ilalim ng Civil Partnership? Ooops! Di ko pala pwedeng gamitin ang terminong kasal kasi in real sense magkaiba yun. Karamihan ng benepisyo na makukuha ng dalawang taong ikinasal ay makukuha rin sa ilalim ng Civil Partnership, ang "ISA" sa mga pinagkaiba ay ang mga seremonya at taong magkakasal, pati na rin ang pension na makukuha in case may mategi sa mag-partner, pero di ako magdi-discuss nito sa inyo dahil ang talagang isinusulong ko ay pakinggan tayo ng senado at ipasa na ang SOGIE Equality Bill sa 18th congress, pero sa ibang blog na yan kasi ang gusto ko talaga i-chikka ay tungkol sa kasal ni Janinay. Naniniwala ako na maipapasa-batas ang SOGIESC pati na rin ang Same-sex marriage at divorce. Medyo mag-aantay lang pero willing to wait and werk mem! Anyway, balik sa kasal ni Janinay.

www.japhetonthego.com
DIMUNYO FRIENDS
Paalala nung judge na nagkasal kanila Janinay, huwag daw sana kami (friends and family) ang maging rason sa pagkasira ng kanilang pagsasama. Muntik akong humalakhak na parang demonyo tapos napatingin pa ako dun sa isa naming kaibigan na nung araw na yun ay nakadamit pang demonyo na si Kazanta Maria. Hindi na pala namin dapat isama si Janinay sa pag-sight seeing ng mga poging may abs. Hindi na pala dapat namin niyaya si Janinay sa white bird bar. Hindi na pala dapat namin siya inaasar sa mga lalaking FUBU material for her kasi kasal na siya. Kapag magsasaya pala kami dapat ang mga pag-usapan na namin ay pagko-cross stitch or paano mag-timpla ng kape para sa asawa. Focused pala na dapat kami sa kung paano paliligayahin ni Janinay si Dada dahil iyon ang ikagagalak ng Panginoon!

www.japhetonthego.com

Buti na lang iba sila Janinay at Dada. Matapos sa judge ay dumiretso kami sa bahay nila Janinay para kumain. Isa itong compound na binubuo ng kanilang mga family members at ilang borders. Pina-experience sa amin ni Janinay at Dada ang kanilang kakaibang pagsasama. Hindi sila kagaya ng ibang mga bagong kasal na may mga seremonya at kung ano-ano pa. Hindi rin sila nagpi-pretend na sweet sa harap ng camera. Si Janinay ay parang isang batang nagmumukmok at galit na pinagsisigawan si Dada dahil lang sa hindi niya gusto ang cake na binili nito. Si Dada ay nag-lagay ng anniversary tarp ng kaniyang grupo imbes na 10th anniversary tarpaulin nilang mag-asawa sa toldang itinayo nila sa kalsada. Gayunpaman, makikita mo kung gaano sila kasaya at kung gaano nila kamahal ang isat-isa dahil malaya nilang naipapahayag ang kanilang mga nararamdaman at kagustuhan sa buhay.


Napagtanto ko na ang tunay na masayang relasyon ay hindi naka-base sa mga patakarang idinikta ng lipunan o relihiyon. Mahalaga sa relasyon na alam niyo ang kabaliwan ng isat-isa at marealized niyo kung paano niyo ito tatanggapin hindi lang para sa ikabubuti ng mga bata (or family) pero pati na rin ng inyong mental health. Ayoko kaya ng mga toxic at pretentious na relasyon!

PS. Ako talaga ang ama ng baby niyo

www.japhetonthego.com

My Current Mood + Things to be thankful


Hey Guysh! Welcome back to me! Hindi talaga ako good sa introductions so maiintindihan ko kung ayaw mo na ipagpatuloy ang pag-babasa ng blog post kong ito, pero kung alam mo na,.. medyo bored ka... pagbigyan mo naman na ako. Ganito kasi yan, recently medyo down ako kasi affected ako sa mga nangyayari sa bansa natin. I know some of you may say na OA ako at pino-problema ko pa yung mga ganun bagay pero hindi ako pinapatulog nang pananahimik ko. Para akong nagkakaroon ng anxiety knowing na may magagawa naman ako pero mas pinili kong mag-milk tea. Okaya alam kong pwede ko namang tutulan pero mas pinili ko na lang mag-netflix and chill. Hindi nakakatulong sa estado ng mental health ko ang pananahimik. 

After nung May election, sobrang na-down talaga ako. Parang sabi ko dapat pala di na lang ako bumalik kasi parang walang pag-asa. Tapos ang dami pa nangyari na nakakaloka after nun, halimbawa na lang eh yung kay Cardema, yung parang timang na SWS poll tungkol sa Civil Partnership, tapos ngayon itong SOGIE bill na hindi naipasa sa 17th congress, nakakapanlumo! I'm sure pumapalakpak ang mga tenga nung mga homophobic kong facebook friends. Sini-celebrate nila ang kawalan ng equality sa bansa natin dahil mas mahalaga sakanila ang relihiyon. Ma-divide na at magunaw na ang mundo, makapatay na sila or what basta ang mahalaga sa kanila, makapunta sila ng langit. Kung ganun lang din palang mga klase ng tao ang makakasama ko sa langit mas gugustuhin ko na lang makasama ang mga aso ko. 

Gusto ko sila i-unfriend actually pero habang isa-isa ko silang inaalis sa sistema ko narealized ko yung itinuro sa akin ng bibliya na "Be with the sinners" haha! So hinayaan ko na lang yung mga dimunyu sa friend list ko. Bahala silang mairita sa mga sa tingin nilang kalokohan ko. I'm Beyonce Bitch! 

Inisip ko rin, ano bang kagandahan nitong pag-keep ko sa kanila as my FB friends kahit di naman sila kagandahan? WALA! Kaya nag-isip na lang ako ng mga magagandang bagay na nangyari despite the turmoil. 

Una, naisip ko na di man naipasa ang SOGIE Bill sa 17th congress, may 18th congress pa naman at I'm sure by then mas mulat na ang karamihan sa pang-aabuso, karahasan at diskriminasyon na nararanasan hindi lang ng mga LGBTQI+ people ngunit pati na rin ang mga indigenous people, PWDs etc. Hindi naman kasi limited ang SOGIE sa amin, para sa ating lahat ito.

Pangalawa, may mga naipasang batas naman na sobrang makakatulong sa atin habang iniintay natin ang SOGIE na maisabatas. Halimbawa eh yung Mental Health Act, kasi diba prone tayo sa mental health issues dahil naloloka tayo sa idinidikta ng mga commoners and their religion sa ating mga creative minds, ngayon alam na natin na may batas na sisisguruhin may access tayo sa services na kinakailangan natin para sa ating mental health.

Pangatlo, sa Expanded Maternity Leave Law, maaring i-allocate, ayon sa IRR, ang dagdag na 7 days sa iyong partner anuman ang kasarian nito. 

Pangapat, naisabatas na ang Safe Streets and Public Spaces Act kung saan mabibigyan ng kaparusahan ang sinong mambastos o mang-harass sa mga public spaces. Diba bongga?  

Panglima, dumarami na ang mga local governments na nagkakaroon ng mga Anti-Discrimination Ordinances na mas lalo pang magbibigay ng proteksyon sa ating mga LGBTQI+. Kung wala pang ganitong ordinance sa mga lugar niyo, you know what to do. (Update: Napag-alaman ko na wala palang kwenta ang mga ordinances kung walang IRR (Implementing Rules & Regulation), so bale may 24 cities na may ADO pero 2 lang ang may IRR, Cebu and Quezon City. Shuta this!

Sa mga nangyayaring ito at sa pag-lobo na rin ng mga taong hindi nakakaintindi sa atin, hindi ba't the more reason to fight for our rights? Ipahayag sa kanila na hindi naman tayo iba sa kanila at yung mga serbisyo at benepisyong ibinibigay sa kanila ng gobyerno ay deserve din natin.

Kaya ano pang hinihintay niyo? Tara na at sumama sa darating na #PRIDEMARCH2019 sa Marikina Sports Center (Hahaha Pangarap ko talaga maging Promodiser eh) at sabay-sabay nating iprotesta ang ating mga karapatan para sa pagkakapantay pantay at pag-ibig! YEEEES!

See you!

#JOTG

12 Hours Flight



Kung kumakain ka habang binabasa mo ito, tumigil ka muna at isiping mabuti "Kaya kong bang lunukin ang nginunguya ko ngayon kapag pinagpatuloy ko ang pagbabasa?" dahil kung hindi, you're in para sa isang nakasusulasok na treat. 

First time ko sumakay ng eroplano na may travel time na 12 hours. Usually kasi 3-6 hours lang ang mga biyahe ko kaya pwede kong sabihing hindi talaga ako prepared. Nagsimula lahat isang oras pagkatapos ng  flight crew mag served ng meal. Medyo excited ako kumain kasi inisip ko na mahaba-habang biyahe ito. I can say na I really took advantage of the services they offered siyempre sayang ang bayad diba? Ilang saglit lang, nakaramdam ako nang paghilab sa aking tiyan. Alam ko na may laman ang bawat paghilab na iyon at hindi basta hangin lang pero pinigilan ko ang aking nararamdaman. Hindi ko pa nararanasang tumae sa eroplano dahil una, ayaw ko at pangalawa, natatakot ako sa flush ng toilet ng mga eroplano. Para kasing may libo-libong boses na lumalabas sa inidoro kada-flush mo, parang boses ng mga yumaong humihingi nang saklolo.

Apat o Limang oras na ang nakalipas, nagising ako sa lakas ng turbulence. Nagsalita ang piloto pero wala ako sa sarili kaya hindi ko siya gaanong naintindihan. Basta ang alam ko ay sinasabihan niya kami na imaintain na naka-fasten ang sit belt. Itinaas ko yung window cover pero sobrang dilim at wala akong makita sa labas. Sa likod ko ay may nakakairitang baby na ngumangawa. Hindi ko talaga gusto ang mga bata. Sa screen ng maliit na monitor na nakakabit sa aming upuan nakikita ko na dumadaan ang eroplano namin sa pagitan ng India at Pakistan. Kamakailan lang ay napabalitang may mga flights na na-cancelled dahil sa tensyong nagaganap sa pagitan ng dalawang bansang ito. Minabuti kasi ng Pakistan na isara ang kanilang airspace dahil siguro baka paulanan sila ng missiles ng India. Di ko alam na may ganung kakayahan ang India na makipag digma. Bakit ba kasi may giyera? Kung iyon ay itinadhana ng Diyos para linisin ang sangkatauhan, tangina! Parang tanga lang. Matatanggap ko pa sana kung mga trahedyang gawa ng kalikasan pero gawa ng tao? Parang sira lang, pero kung iisipin mong mabuti, lahat naman ng kaguluhang nangyayari ngayon ay likha ng tao. Pakshet! Nakakahiya sa may lumikha ng sansinukob.

Kasabay nang pag-alog namin dahil sa turbulance ay ang walang tigil naman na pagkulo ng aking tiyan. Taeng-tae na talaga ako. Gustong-gusto ko na umilaw yung unfasten seat belt sign para makatakbo na ako sa lavatory. Ilang minuto pa ang lumipas at kumalma na ang buong eroplano. Hindi ko alam kung bakit pero naging kalmado rin aking tiyan. Hindi na ako umalis sa kinauupuan ko dahil halos lahat ay nagmamadaling mag banyo. Yung isang flight attendant nagsimulang magserve ng inumin. Pinili ko yung orange juice kasi gusto ko talagang matikman yun pero si ateng FA, grape juice ang ibinigay sakin. Wala ako sa mood makipag-talo lalong-lalo na dahil di naman ako kagalingan sa pag-iingles kaya tinanggap ko na lang- hindi masarap! Maasim! Hindi ata grape juice yun! Dali-dali ako tumayo, mabuti na lang at bakante ang dalawang upuan sa hilera ko kaya madali akong nakalabas. Medyo nahihilo ako nang makaupo ako sa inidoro. Bumulusok na parang binuksang gripo ang tae palabas sa aking pwet. Ang sarap sa pakiramdam pero talagang nahihilo ako. Nang maglilinis na ako, narealized ko na wala nga palang bidet ang mga cr sa eroplano. Ayoko ng tissue kahit pa napakaraming pagpipilian. Para kasing hindi malinis. Nandidiri ako, pero wala akong magawa. Pinili ko ang wet tissue, kumuha ako ng mga ilang piraso bago ipunas sa pwet. Naririnig ko na parang dumadami ang tao sa labas. Sinigurado kong naka-lock ang pinto baka mamaya kasi ay may biglang pumasok okaya sumingaw yung amoy ng tae ko. Nung feeling ko napunasan ko na ng maigi ang pwet ko gamit ang siguro ay 18 pieces na wet tissue ay tsaka ko flinush ang toilet. Nakakatakot talaga ang tunog ng bwakang inang flush, pero mas nakakatakot ang mga sumunod na pangyayari.

Hindi lumubog ang tae ko. Matatag itong dumikit sa gilid ng toilet kahit tatlong beses na akong nag-flush. Sobra akong pinagpapawisan sa kaba at dahil sa kaiisip na baka kung anong sabihin sa akin nung susunod na gagamit. Lumakas pa lalo ang ingay ng mga tao sa labas. Iniimagine ko na siguro ay may pila na doon. Tangina! Apat naman yung CR. Sa pagmamadali ay minabuti kong dakutin ang tae ko gamit ang sick sack. Nakakadiri! First time kong dakutin ang tae ko sa inidoro. Ang mas nakakadiri pa ay nung itatapon ko na ito sa basurahan. Paano kasi'y punong-puno ang basurahan ng mga tissue paper na only God knows kung saan pinagpupunas ng mga taong gumamit ng banyong iyon. Gamit ang aking kamay at lakas ng loob ay itinulak ko papasok ng basurahan ang sick sack na naglalaman ng tae ko, kasama ang mga tissue paper na again only God knows kung saan naipunas.

Habang naghuhugas ng kamay ay napansin kong nag-iiba ang tono ng ingay sa labas, parang silang biglang nagdadasal o alam mo yung mga nag-oorasyon? Ibat-ibang lenguwahe pero alam mong may pagkakapareho sa tono. Wala naman turbulance o kung anong dahilan para bigla silang magsipag-ganun. Inisip ko na lang na baka may kung anong pakulo yung airline na to para i-entertain yung mga passenger or may birthday tapos iba lang ang rehistro ng tunog dito sa loob.

Bago ko buksan ang pinto para lumabas, nag spray muna ako nung perfume nila na nakapatong sa sink. Ang bango, pero amoy bulaklak sa patay. Pag-pihit ko ng lock ay biglang tumigil yung ingay na parang mga nagdadasal. Naiwan yung tunog ng eroplano. Pagbukas ko ng pinto ay may nakaabang sa aking babae na matangkad. May ibinulong siya sa akin na biglang nagpatindig ng aking balahibo. Parang ayokong bumalik sa kinauupuan ko pero inusog niya ako at bigla siyang pumasok sa lavatory. Madilim ang buong eroplano pero kitang-kita kong nakatingin sa akin ang lahat ng pasahero. Sa kanilang mga labi ay mga nakakapangilabot na ngiti na ngayon ko lang nakita sa talambuhay ko.

Tangina nitong mga to, nag flush naman ako.


Snoe Beauty's Stink Positive! Instant Shower Spray Review


It's been a while since my last post, medyo under the weather kasi ako and if you're really following my blog, you know I'm on the lookout for a new fragrance na tatalo sa mah hart mah sol Blue Magic Garden Milk. Shuta kasing Blue Magic to eh, bigla-bigla na lang nagpi-phase out ng product, pero feeling ko partly responsible din ako kasi matagal kong isinekreto sa mundo na yun ang brand ng pabango ko. Everytime may nagtatanong ang laging sinasagot ko, "Ene ke be, febric cendetiener leng yen". HAHA! Pero kidding aside, nahirapan talaga ako mag-move on sakaniya. Feeling ko nga hanggang ngayon hindi parin ako contented sa mga perfumes na ginagamit ko, pero I want to share to you something. In my quest for better perfume, I stumble upon this holy grail of body spray. Ayoko kasi talaga ng mga strong smelling axe like body sprays. Gusto ko yung simple lang pero handa kang ipaglaban sa anumang hamon ng buhay. And I tell you this, mahirap makahanap ng mga ganyan. Lagi ako nagtatanong at nagtetest ng kung ano-ano sa mga malls, until Martin of www.martinjohnandrade.com (this is not a paid post haha!) made me try Snoe Beauty's Stink Positive Instant Shower Spray. Nung unang try ko sabi ko shuta ano to ba yan! but as it eases down into the surface of my skin, I feel relieved and happy. Haha! totoo promise, meron siyang cooling and relaxing feel. Hindi rin siya malagkit sa balat. After ilang araw, hinanap-hanap ko siya hanggang sa makita ko siya sa lagayan ni Martin ng mga for review products niya. Pasensya na Martin, but I decided na magnakaw ng ilang MLssss lang naman. 1 week ko na siyang ginagamit and I must say na napaka-dami niyang purpose. I used it as alternative sa deodorant kasi may tawas content siya at ginagamit ko rin siya pang spray sa closet. Minsan ayoko talaga mag-shampoo, OO na! Nakakadiri! Gusto ko kasi palabasin ang mga natural oils sa buhok ko so wala akong paki-alam sa nararamdaman niyo. Minsan triny ko ito sa buhok kong walang shampoo and I did not expect the result. Hahaha! Feeling ko nasa testimonial video ako ng O Shopping, yung palabas sa Channel 2. Pero seriously, ang bango ng buhok ko. Pwede kang tumira sa anit ko ng isang buong araw sa bango. At uulitin ko, hindi siya greasy or malagkit. I LOVE IT! Nakakatawa man sabihin pero literal kong iniispray yun kahit saan kapag naka-aamoy ako ng mabaho. Feeling ko nga pwede rin siya sa sasakyan okaya kapag may naamoy kang mabaho sa jeep, wisikan mo ng kaunti at siguradong tepok ang bantot sa Stink Positive ng Snoe Beauty. Hahaha! Lakas maka-ads no? huy! genuine ang review kong ito. Medyo pricey nga lang siya kasi nag-check ako sa website nila muntik na akong atakihin sa puso. Pero kung ako tatanungin mo, fair naman yung presyo niya sa quality nung product. Kung may rosemary or citronella scent nga lang ito baka ginamit ko rin to sa humidifier ko as alternative sa essential oils. 


Walang kyeme yan ah! Sobrang worth it niya kaya hihintayin kong matapos ni Martin ang review niya at magnanakaw ulit ako ng ilang MLssss. 

That's it for today! Labyows!

*Ang blog na ito ay gabay lamang, meron tayong free will, 

GAGGING: This Kween is roaming the Philippines in Fashuuun!

#JOTG

Category is Kween Organza Eleganza Realness and we are all shouting 10s! 10s! 10's! Across the board for facebook user Ren Nan as he changes the way we view travel photos. 

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

According to Ren Nan, he's been doing this since 2016. He started using his shawl as props for his photoshoot in Caramoan and continue slaying his every travel shoot since then.

#JOTG

Aside from his love for travel, what really inspired him is the reality show America's Next Top Model.

#JOTG

"Gusto ko lang ng isang magandang picture sa lugar na pinupuntahan ko so when I get older. Meron akong babalikan na magandang memory. "


What he does is not always everyone's cup-of-tea, Ren Nan still gets negative feedback from netizens but that's not stopping him from doing what he wants.

#JOTG


"Nakaka flattered. Nakakatuwa saka nakaka-inspire. Pero syempre may iilan na not so positive yung feedback.. Hahahahaha.. Kaya lately sa mga friends ko na lang naka-share yung pictures ko. Masaya na ako na masaya sila."


Ren Nan is grateful for every positive comments he receives and encourage everyone to just be happy with life.

#JOTG


"If it will make them happy, then push lang.... Naniniwala kasi ako na happiness is contagious eh.. Nakakapag pasaya ka if masaya ka. Life is short. Minsan it's up to us kung paano natin gagawing meaningful at makulay ang buhay natin. Who knows, baka mas maganda at mas creative pa ang pictures nila. Mas marami pa silang ma inspire at mapasaya."



#JOTG

If this doesn't inspire you to strut your pose and level up your next travel photos, then guuurrrl you need a life!

#JOTG


3D2N SAGADA Philippines Itinerary 2019


Hey guysh! Na experience niyo na ba ma in-love? Yung tipong you’ll go the distance just to be with the love of your life? Well I just did and I never expected it would be this good. Yiiiieeehhh! Hindi ko kayo tsina-charot ah. I’m not talking about a certain person kayo naman talaga. I’m talking about Sagada. Ok, sige not only Sagada, but the whole mountain province experience. It’s so special that I want to do it again and again. You can say it’s addiction, but for me it’s love. Kung pwede nga tumira na lang ako at mag-tanim ng gulay at mag-alaga ng hayop at aso I will AF! Kaso malabo pa sa ngayon, may mga responsibilidad tayong hindi natin basta-basta pwedeng iwanan sa punyetang siyudad. Kaya naman naisipan ko na bakit hindi na lang ako mag-organize ng sarili kong tour paakyat sa Sagada. Wala ako care kung wala akong kitain basta mabalik-balikan ko lang ang mga lugar na iyon. Pero siyempre hindi pwedeng basta travel keme lang ang gawin ko. Being a coordinator in Sagada is both an honor and responsibility. If I were to be your coordinator, I will use my voice to influence you (my guest) not to be an ASS when travelling to certain places in Sagada. I will also raise awareness... cheret! Basta I'll make sure na hindi lang kayo mag-eenjoy, matututo pa kayo, at ligtas ko kayong maibabalik sa Maynila. Ganyan! 

Here's my sample SAGADA itinerary, siyempre dalawang option ang ibibigay ko sa inyo, kasi ang mga itinerary na ito ay naka-depende sa kakayanan niyo bilang mga mortal. Karamihan sa mga nakasama ko sa Sagada, may malakas na pananalig kaya napagtatagumpayan namin ang itinerary, yung iba talagang sumusuko sa kalagitnaan. Huwag kayong ganun haha! 

OPTION 1: Marlboro Hills & Blue Soil Experience 2699 PHP





OPTION 2: Bomod Ok Falls and Fidelisan Rice Terraces Experience 2699 PHP



 

I'm sure may mga nakataas ang kilay sa itinerary kong ito. Nag-iisip ba kayo kung bakit wala ang Mt. Kiltepan tsenelyn na sumikat sa movie na 'That kember ng tadhana" (I forgot the name haha). Nasunog po kasi siya kaya temporary close pa siya sa publiko, but don't you fret dahil magsasawa kayo sa ulap, fog, at sariwang hangin sa Sagada. Hindi naman lahat cup-of-tea ang pamumundok at simpleng pamumuhay sa Sagada, pero I'm sure madedetoxify kayo sa lahat ng ka-toxican sa siyudad.

So if you want to travel with me (yeees!) I'am now opening my self for reservation. Haha! PM is the KEY! Nuks naman! Every THURSDAY night ang alis ng van to Sagada at SUNDAY night ang balik sa MNL. Pwede na kayo mag-pareserve ng March, April, May 2019

Open for group and joiners. Keri? For inquiries you may contact (02) 753 8810 or send an inquiry to https://www.facebook.com/japhetonthego/

PS 

Medyo pricey po kapag si Ante Kiki ang nirequest niyo shuta haha! :P