HANAPIN ANG IYONG TONY LABRUSCA SA SAGADA


In my quest to be your certified kaladkarin guy (nuks) I decided na mag-coordinate ng isang trip to Sagada. Yaaas! Coordinator/Pornstar! Never say no! Kahit first time ko dun at wala talaga akong idea sa place, nag risk akong mag-primetime bida-bida. Matagal ko na gusto mag-punta sa Sagada pero kasi may something na pumipigil sa akin. Everytime na ayan na palagi na lang may bumubulong na "Shuta ka, darating ang panahon makakapunta ka diyan ng libre, wala kang gagastusin, gagamitin mo lang ang iyong skills at ganda card". So ayun na nga, kinontak ako ni Joela ( Joel De Guzman Travel & Tours) kung kaya ko and I said yes! Pagkatapos nun ayun na, nakilala ko na ang aking major guests at driver na si Mike. Expert si Mike sa Sagada kaya kampante akong nakatulog sa daan. Pagising ko, bumungad sakin ang mala-silent hill na lugar na ito.


Sabi ko sa sarili ko, puta ano ba itong pinasok ko? Pero hindi ako natatakot ah, excited ako ano ba! After breakfast nasilayan ko na ang Banaue Rice Terraces. Gusto kong gayahin yung pag-awit nila Ante Nora Aunor at Uncle Christopher De Leon sa movie nilang Banaue habang ginagawa nila ang mga hagdan-hagdang palayan kineme haha!



Isa sa mga nagpapahumaling sa akin sa Sagada ay si Eduardo Masferrre. Sobrang iniidolo ko siya sa pagkuha ng portrait pictures. Hindi ko alam kung paano niya napapalabas sa kaniyang mga litrato ang kaluluwa ng mga subjects niya.  Minsan ko ngang sinubukang kulayan ang mga litrato niya pero hindi ko alam kung nabigyan ko ito ng hustisya kaya hininto ko din iyon. Gustong-gusto kong bumaba sa Masferre Photographs house para makilala ang asawa niya. Sabi kasi nung nagmasahe sa amin dun, buhay pa daw ito at magiliw na tumatanggap ng bisita na gustong makinig sa kaniyang mga kwento. Gusto kong makinig ng kwento! Mahilig ako sa mga kwentong Pilipino at ang Sagada ay punong-puno nito.


Pangarap kong mailibing sa Sagada. Alam kong hindi ako qualified na ilibing sa mga hanging coffins dahil una, hindi ako taga-sagada at pangalawa, hindi naman ako maituturing na elder nila kung-sakali man pero pangarap kong mailibing doon. Kahit man lang maging puno ako ay ok na. May kakaibang pagmamahal kasi sa kalikasan ang karamihan sa mga taga-Sagada kaya kung magiging parte man ako ng kalikasan eh gugustuhin ko na doon. May kung anong excitement akong naramdaman nang malaman kong mayroon silang mga sacred trees. Para akong bata na nakikiusap sa tour guide namin na kahit man lang daanan namin ang isa sa mga iyon. Busog na busog ako sa kwento at kaalaman na alam kong hinding-hindi matutumbasan ng kahit magkanong salapi. TARUSH!


I love Fidelisan and the Bomod-ok falls! Kapag pupunta kayo dito, huwag kayong mahihiya na magtanong sa mga Tour Guides niyo, huwag puro selfie sa mga sunflowers at rice terraces kasi iilan lang naman ang ipopost mo -_-. Try to debunked your own understanding of their culture by asking them directly na hindi naman nakaka-offend. Isipin mo it's how you say it. *kindat *ting! May kakaibang kineme ang bawat body of waters na napupuntahan ko. By kineme I mean enerhiya haha! Pano ba naman kasi, after nang nakakalokang trekking eh sobrang nakaka-refresh yung tunog, hitsura, amoy, at lamig ng falls. As usual , breathtaking ang view at isa pang breathtaking ay yung pagiging sariwa ng mga gulay na kakainin niyo.


Pakiramdam ko 8 out of 10 nang nagpupunta sa Sagada ay either naghahanap ng pag-ibig or sinusubukang i-rekindle ang kanilang pagmamahalan. Ang ilan ay naghahanap ng kanilang magiging Tony Labrusca sa buhay. Mga shuta kayo! Well, di ko naman kayo masisisi. Iba ang dalang pag-ibig ng hangin sa Sagada. May kung anong erotic feeling ang namumuo sa mga gabing kay lamig at kahoy lamang ang pagitan ng mga... ay ano ba yan! Hahaha!


Aside sa mga sinabi ko, napakaraming maaring puntahan sa Sagada, hindi enough ang isang blog entry para i-chikka ko sa inyo. So ano pa ang hinihintay niyo! Book na kay Yowel Apostol on facebook ( https://www.facebook.com/joel.a.deguzman.73 ) para tapos na ang chikka! Kita-kits!  :D

WHITE BIRD BAR EXPERIENCE


Hello internet people! Today I'd like to share to you my Shuta-shuta friends and our adventure at White Bird Manila! By Shuta I mean "Shurt Taym" (shit corny!), kasi lagi na lang short ang mga oras namin kapag nagki kita-kita. Dahil dun, we always make sure na we spend our time wisely and yung talagang babaunin namin kahit saang lupalop pa kami ng mundo mapadpad. May pagaka-long distance ang relationship namin kasi lahat sila, maliban samin ni Abrylle, ay nagtatrabaho sa ibayong dagat. Anyway, yung mga nasa left-hand side mo yan si Abrylle yung babaeng bastos, ako (Gorg, Fab, Linda Evangelista Levs ganyan), si Ate Cums isa pang babaeng bastos. Sa Right-hand side mo naman ay si Boss Alfo yung magandang katawang lalaki na may gigantic na... brown bird na... laging nakaharap sa kanan haha! Yung nasa likod niya si Janice, hindi namin siya friend, sinubukan namin siya ibully kaso malakas ang pananmpalataya niya so talo kami, at si Tarah, ang babaeng demure pero experienced...sa lahat ng bagay. Mukha lang talagang inosente si Tarah pero expert siya sa...lahat. Kaya niya nga paandarin yung taxi na sinasakyan niya kahit ayaw sakaniya nung taxi driver eh. So ayan full cast na kami niyang gabing yan. Actually may ineexpect pa kaming humabol kaso missing in action ang drama so kebs na. Either may pinagtataguan or walang pera kahit sabi naman namin ay hindi problema yun dahil andiyan si Boss Alfo. Ano pa't naging boss namin siya at may malaking...sahod, kung pababayaan niya lang kami diba? 

Sa mga virgin pa ang pag-iisip gaya ko, ang White Bird ay isang gay bar...ay mali, 2019 na so dapat inclusive tayo, ...ay isang entertainment bar na may mga sumasayaw na white birds...big birds..brown big birds? Ah basta bar siya na may naghuhubad at Drag Performances ganyan. 

Sa totoo lang excited kami ni Abrylle for Ate Cums, kamamatay lang kasi ng asawa niya and gusto namin makitang masaya siya kahit saglit lang. Kaso naisip namin na baka mashookt yung dancer kapag sinabi naming "Kuya pasayahin mo siya kamamatay lang ng asawa niya." okaya "kuya wag ka na magpa-tip ah kamamatay lang ng asawa niya!". Mamaya sabihin nila and maging kayo na sympathy grabber kami para makalibre. Uy! Hindi kami ganun ah! May pera si Boss Alfo! Para maka-less kami ng gastos sinabi na lang namin na ikakasal si Janice bilang mukha naman siyang nakapag-handa, kaso isa pa palang kuripot yan si Janice so ang ending lugi si White Bird sa amin. Hindi kami gaanong napakinabangan ng mga ibong sumasayaw, front seat pa naman kami haha!

Actually, pangalawang beses na namin ni Abrylle at Ate Cums sa ganitong bar. Yung una, somewhere na nakakatakot, yung parang any moment mari-raid tapos lalabas kami sa TV na may mga towel sa ulo. Para kaming na-trauma nila Abrylle at Ate Cums nun pero pagdating sa office nare-enact naman namin so nailabas din namin yung frustration namin. Haha! Si Boss Alfo ang nagdala sa amin dun, as usual siya ang mastermind sa mga ganitong bagay. Isa yun sa mga dahilan bakit idol at love-na-love ko si Boss Alfo with brown bird on the side kahit matampuhin siya. Pero hindi ito yung kind of love na gaya nung mga ipinakita nung mga dati kong office mate sa kaniya ah. He's more of like a Grandmama to me. Kumpara dun sa una naming pinuntahan, malinis naman sa White Bird. Comfy ang mga seats, may yelo ang mga urinals at meron silang AQUARIUM! YES! Akala ko sa movies lang ako makakakita ng Aquarium ng mga hosto. Yung mga hosto ang puputi at kikinis, bigla ako nagkaroon ng existential crisis while watching them. Sabi ko sa sarili ko, bakit ba indi ako pinalaki nila mama at papa na parang isang hosto? Edi sana naisakatuparan ko yung pangarap kong maging SUPER PORN STAR OF THE WORLD!

Sa totoo lang hindi ko nagustuhan yung pagkain, pero hindi naman kasi yun ang ipinunta namin dun. Hahaha! Tsaka taco's and drinks lang inorder namin kasi nga tipidity.com to the max and drama namin. Kung entertainment naman ang pag-uusapan, we're solved AF! Haha! Aliw na aliw naman si Abrylle. Chini-cheer niya yung mga dancers at mega palakpak siya. Naiintindihan ko siya, minsan lang naman namin gawin yun and we wanted to create a friendly and live environment for us and our hostos. HAHA!

Kung pupunta ka dun, magbaon ka ng madaming pera, kasi nakakahiyang mag-explain sa kanila kapag lumapit sila sayo at wala ka mai-abot. Huwag niyo sabihin na "Sa boss ko na lang, malaki din yung... malaki yung sahod niya", okaya "Mahirap lang ako, pwede hug na lang kita?" kasi I tell you guysh sobrang nakakahiya. Hindi ibig sabihin sinabi ko yan ah! Sinasabi ko lang sa inyo, nakakhiya kasi. -_-  Magbigay din kayo ng tip sa mga hip-hop dancers at drag queens mahal mag-makeup at mahirap magpuyat para lang ma-entertain nila tayo shuta!  

BAGONG TAON AF!



Punyeta! Bagong taon nanaman. My kapitbahay's noise level is to the highest level nanaman hayuf! Hello internet people! It's me. I know it's been a while and yes po  buhay pa ako. Hindi na kayo nasanay sakin. May mga panahon talagang ang sipag ko dito o kaya naman sa youtube channel ko pero lately kasi ang blessed ko, super busy so I wan't to brag it here. Imagine, dumaan ang Pasko at ngayon bagong taon na hindi ako gumastos para mag-handa. Nabuhay ako sa mga tira-tirang pagkain mula sa mga party na inattendan ko at siyempre bigay ng mga taong nagmamahal sakin. Oo, madami nagmamahal sa akin so mamatay kayo sa inggit. Simple lang naman ang gusto ko sa buhay eh ang magkaroon ng sarili kong farm, bahay na may super security feature kung saan makaka-gala si mimi and noggy, at makapag-sulat ng libro at makagawa ng pelikula.  Yun lang, sobrang simple lang. Napansin ko nga, parang nung mga nakaraang taon pala, masyado ko minamadali ang lahat ng bagay, di ko tuloy na-appreciate ang process. Kaya ngayong 2019, sobrang wala na akong pakialam kung may ma-achieved man ako o wala. Basta gawa lang ng kung ano-ano putsa!

Yun lang! See you around byeeee!

PS Photo is only for attention at paki niyo ba? -_- 









May nakita akong condom sa bubong


Kumatok yung kapit bahay namin kahapon at sinabing "Baka pwede pong patanggal nung damo sa may bakod niyo, andami po kasing higad". Bilang isang nagmamabuting kapitbahay eh nag-OK na ako, besides lagpas-lagpas na naman talaga yung halaman sa bakod at medyo madami ng tuyong dahon ang nalalag-lag sa kanila. Sinabi ko rin na "hindi po damo yan, THAT'S A WILD CUCUMBER! Mini-merienda kaya yan sa probinsya at madami yang nutritional benefits mga mang-mang! Jinudge niyo agad na damo hindi niyo pa nga natitikman, kung hinarvest niyo yung mga bunga eh di sana di na kayo gumagastos para sa pipino mga bobo!". Joke lang hindi ko sinabi yan. Isa akong mabuting anti-social na kapitbahay kaya minabuti ko na lang na manatili silang mga mang-mang. Siguro natatakot pa rin sila dahil isang araw eh may kapamilya daw silang itago na lang natin sa pangalang "Diniris" ang nagnanakaw sa amin ng kamias. 

KAMIAS TO HINDI ITO ANG WILD CUCUMBER
Ayun, isang linggo daw hindi nawala ang lagnat. Nung tinignan ng albularyo, napagalaman na siya daw ay diumano, "na-KAPRE"! Deym! Nasisi pa yung mga mabubuting nilalang sa likod ng bahay. So sa instructions daw ng albularyo, nakiusap sila sa amin na baka pwede daw nila itanim yung apat na bote na may dasal sa four corners ng buong bahay. Pumayog ang tito ko bilang isa kaming mabuting kapitbahay. Sabi daw ng albularyo "this will trap the kapre inside so it may never reach the victim again". Shuta! Nanahimik yung mga nilalang sa likod ng bahay namin! Bilang malakas ang pagku-kwentuhan ng mga kapitbahay namin na parang naka-public na daily vlog eh nakarating sa akin ang balita na gumaling daw si Diniris. Mahusay yung albularyo, pero curious ako sa kung ano ang nasa bote haha! Kinabukasan tinignan ko ang mga pinaglalagay nila at natuklasang wala lang, bote lang talaga siya na may papel at tubig. Nag-worry ako, may mga aso kasi kami at baka mamaya eh bigla na lang nilang pagdadamputin at laruan so bilang isang mabuting kapitbahay na may pagmamahal sa kaniyang mga aso ay naisipan kong kunin ang mga bote at itapon sa basurahan. Wala namang nangyaring masama kay Diniris. Nakikita ko nga sa labas lagi na nakatamabay at mukha naman siyang masaya sa buhay. 

So balik tayo wild cucumber, kanina minabuti ko na ngang gapasin yung mga lumalagpas sa bakod. Sabi ko "Shet sayang", so habang nag-gagapas eh kumakain din ako. Hindi pa naman din ako nag-aalmusal so ayos! Medyo may kataasan yung bakod na gawa sa wires, feeling ko meant talaga ni lolo na pagapangan yun ng mga halaman kaya lang KJ tong kapitbahay. Umakyat ako at gamit ang aking lakas at angking kagwapuhan ay tinanggal ko ang mga vines ng wild cucumber. Ok naman, wala namang higad, tsaka bakit sila nagwoworry sa higad eh bubong na nila to at kung may space man sila "OH MY GOSH!" may space sa likod nila na nadiscover ko na medyo nga nalalaglagan ng mga tuyong dahon ng majestic wild cucumber na gumagapang sa bakod. Maliit lang yung space na iyon na may mga tools like panghukay and pangpukpok and whats that thing that you use when you want to cut wood, ah! legere, charot! Haha! Aside dun, may nakita din akong isang paketeng unused condom na nakaipit somewhere (bubong) na hindi basta-basta makikita ng kung sino man. Hummmmm.... I smell something fishy! Gusto ko sanang mag-iwan ng note na nagsasabing "alam mo bang tumataas ang tsansang mabutas yang condom mo dahil na-eexpose siya sa extreme heat ng bubong na ito?", kaso isa akong mabuting kapitbahay at focused ako sa pag-gapas ng damo, I mean wild cucumber.  

RATED SPG | WADAPAKINGDAY!

Ang Pinaka Pak na Planner sa Balat ng Ganern!

Mapaglaro talaga ang punyetang tadhana. Alam mo yung may kaakibat na kamalasan ang swerte mo.  Hindi ko tuloy alam kung magiging masaya ba ako sa nangyari or kebs na lang. Kanina kasi, umattend ako sa TEAM MAG event na QUICKIE, short chikahan about queer stories on erotic art and social media. Medyo nakakabitin pero arte pa ba? Hindi madalas pag-usapan ang mga ganitong topics sa kinalakihan ko and I'm hungry for representations. Bihira ako maka-attend ng mga talks na no-holds-barred so winner sana kaya lang, may awkward thing na nangyari. 

Nagkita kami ni Gladish sa PBCOM tower around 2:00 PM. Ako lang talaga dapat ang pupunta dito kaya lang sadyang nag-align ang mga bituin para isama ko siya, besides isa siya sa mga kaibigan kong virgin pero hayok sa sex talks. May pinagdadaanan din kasi siya and she needs some wisdom so I really think a quickie sex talk is what's good for her. LOL! Nung malapit na kami sa venue, may isang guy na nag-approached sa amin who seemed in a hurry, "Excuse me, is this the venue for the quickie?". At the back of my mind, "Tangina, is he referring to Quickie the talk or yung Quickie tsuk-tsakan?". Mah gurl Gladish replied with her common conyo accent na nakaka-pressure "Em net shure eh, Jephet iz it here be?".  Hindi ko alam kung paano ako lelevel sa dalawang yun sa mga oras na iyon so sabi ko na lang ay magtanong kami sa guard. Buti na lang ay kapit-bahay lang ng building yung venue so hindi ko na kailangan makipag-usap kay kuya guy. One Gladish is enough for my english puta. 

Wala akong idea kung sino yung mga speakers kasi sa totoo lang, hindi ko talaga binasa yung program online. Wika nga kasi ng great philosopher na si Rufa Mae Quinto, Go-lang-nang-go! Woooooooooh! Yeah! After registration, ay nag-start na ang talk. Napansin kong nag-eenjoy si Gladish dahil tango siya nang tango sa mga sinasabi ng mga speakers at lagi siyang may side comments na "yeah like sanfkjaefjnfvye". Alam kong matalinong tao si Gladish, kaya minsan, kapag kasama ko siya ay alam kong hindi lahat ng bagay ay maiintindihan ko sa kaniya #RealFriendship. Natapos ang first panel of speakers at nag-decide kaming bumili ng frozen yogurt. Kung bakit frozen yogurt? Well hindi ko rin alam. Palabas sa venue ay hinawakan ako ng isa sa mga speakers sa kamay at sinabi niyang "Hi". Medyo nagulat ako, slightly questioned my existence, who am I to be approached by someone from the panel of speakers? Sumagot ako pero confused, "hello". FUCK! Bakit wala akong maalala! Hinintay kong kainin ako ng lupa pero lupa is not interested. Sinundan ko si Gladish. Ang rude ko tangina! Biglang nag-rehistro ang lahat-lahat sa aking utak. POTA! Eons (charot) ago, nakipag-kember ako kay kuya sir. Nakita ko pa nga yung mga early works niya na promising talaga. I'm happy for where he is now, pero ang I'm so ROAD with what I did. Chinika ko kay Gladish ang lahat, wala lang naman sa kaniya. Kaya masarap kwentuhan si Gladish eh kasi #GladishCares. Pagbalik namin, I tried na i-approach si  Kuya Sir, but nahiya na ako, besides madami na siya kausap. Sino ba naman ako diba? Isang hamak na kember lang naman ako #ShutaAngItawagMoSaAkin. Pero sadyang maharot ang tadhana, nakaupo kasi siya sa harap namin ni Gladish. I took the opportunity para sabihin sa kaniyang, "I'm so proud of you, siguro nido ang gatas mo dahil ang talas ng memory mo", pero I've become the most socially awkward person after kong magkaroon ng existential crisis. Pota! I tapped his back tapos nag-smile lang ako. Wala akong sinabi! Tumawa si Gladish, unti-unting bumuka ang kisame pero hindi niya ako kinuha! Even the kisame is not interested with my shuta life! 

Natapos ang talk na masaya ako at si Gladish dahil we're sexually armed with queer stories in the digital age, pero hindi pa tapos si tadhanang paglaruan ang aking buhay. Biglang nagpa-raffle si TEAM MAG. Gusto kong manalo dahil ang prize ay ang pinaka-pak na planner sa balat ng ganern na ila-launch sa August 21, 2018 sa Pineapple Lab! The first ever LGBT planner in history potah! Kaso may issue ako, bumulong ako kay Gladish. "Glad, baka manalo ako sa raffle, shit malalaman na niya yung pangalan ko". Ang ginamit ko kasing name noon ay ZEAN! Tangina ZEAN! Iniisip ko rin bakit ZEAN? Ang layo sa real name ko! Huhuhu! Tangina ko mapagpanggap! Impostor! Hayup! Sexy! Hot! 

"Huwag kang mag-alala, ako ang mabubunot" mayabang na bulong sa akin ni Gladish pabalik. 

Chumikka na muli ang host. Nagbigay ng mechanics, bumunot, nag-announced ng winner. Plakado at hindi pangalan ko ang tinawag. Masaya si ateng na tinawag na pumunta sa harapan at kinuha ang premyo. Muling bumunot si host, mabilis na tumibok ang puso ko, para akong natatae, naka-fingers crossed "shit wag ako" , tinawag ang pangalan ng winner, nakahinga ako ng maluwag.  Badtrip si Gladish na hindi siya ang tinawag. Nag-handa na akong umalis nang biglang "She already left", sabi ni ate gurl sa gilid ko. POTAH! Na-excite si Gladish, para akong masusuka. Muling bumunot si host ng winner. Tahimik ang lahat nang i-announce ang pangalan KO. Siguro sa isip nila, who the hell? Sa gitna ng katahimikan, sumigaw ang bitter na si Gladish "OH MY GOD!". Nagmadali akong lumapit para hindi na ulitin ni host ang pangalan ko at para kunin ang Pinaka-pak na planner sa balat ng ganern. Tangina mo tadhana!

Ang moral ng story ay maging totoo sa pag-awra, dahil kung hindi, hahayupin ka ni tadhana in the future. Fuck you tadhana and your family tree! #kemberresponsibly

Hindi nauubos ang luha

Nung araw na mawala si murphy, ilang beses kong pinigilang lumuha. Alam ko kasi sa sarili ko na dun ako magaling. Sabi ko it's about time na magamit ko ang abilidad ko na hindi umiyak sa mga sitwasyong kagaya nun, pero sadyang hindi ko kaya. 

Hanggang ngayon, patuloy na bumabalik sa aking isipan ang bawat sandaling kasama namin si Murphy. Ang pag-usog niya ng lamesa sa tuwing kakain kami, ang kaniyang bitch face kapag iihi siya sa balcony, ang walang habas niyang pagpapakamot sa pwet, ang araw-araw na struggle namin para lang maibaba at mai-akyat siya sa hagdan, ang panghuhuli niya ng ipis at daga sa labas na kahit anong gawin namin ay hindi namin mapigilan, ang cute na cute na pagkahol niya kapag kumakatok si lola, ang pag-dila at pagtabi niya lagi kay lola kahit naiinis na ito sa kaniya, ang paghihintay niya sa akin kapag nagpupunta ako sa CR, ang pagtabi niya sa paanan ko kapag matutulog, ang pag-sampa niya sa gilid ng kama para mang-gising, ang excited niyang mukha at galaw kapag may bago siyang damit, ang mga maliliit niyang binti, ang pag-liyad niya para magpakamot, ang kaniyang pag-upo, ang kaniyang matulis na ilong na lagi niyang ididikit sayo, at madami pang ibang bagay na na-experience namin sa pag-aalaga sa kaniya. 

Ilang araw na wala sa amin si Murphy pero hindi parin nauubos ang luha ko. Masakit na makita ang mga larawan niya, masakit na marinig na pinag-uusapan siya. Hindi ko alam kung iyon ang paraan ng mga tao para maka-moved on sa pagkawala ng isang minamahal, pero ayoko mag-moved on kay Murphy. Ayokong mawala siya sa alaala ko, ayokong hindi siya maisip sa tuwing babangon ako, ayokong hindi siya makita sa mga panaginip ko. Ayoko mawala si Murphy. 


Goodbye Favorite Perfume :(


garden Milk Perfume Blue Magic

Opisyal na hindi na magpo-produce ang Blue Magic ng paborito kong pabango. Ang sakit-sakit! Alam mo yung pakiramdam mo noong bata ka at ayaw mong pumasok ng school pero pinipilit ka ng  mga magulang mo. Tapos nasa gitna ka ng classroom napapalibutan ng mga batang pabibo at hindi mo kilala, makikita mo yung mga magulang nila sumisilip sa bintana, pero yung iyo, ayun pumasok na sa trabaho. Ganun yung pakiramdam. Ang bigat sa dibdib shuta!

Gumuho ang mundo ko.
Nung isang buwan pa ako naghahanap sa pinaka-malapit na Blue Magic store ng Garden Milk Perfume. Paborito ko talaga ang pabango na ito since 2003 ata or 2005 at para sa akin ay wala siyang katulad. Madami-dami na rin akong na-impluwensyahan na gumamit nito at minsan nga sinasabi nila sa akin na kapag naamoy nila ang amoy na iyon, alam nilang nandun ako. Nuks! Parang multo no? Haha! Ang amoy ng Garden Milk ay parang isang yakap ng isang ina. Pakiramdam ko, bawat damit na inisprayan ko nito ay maiging nilabhan na may purong pagmamahal. Kahit gaano ako kapawisan ay nanatili akong amoy fresh at bagong ligo. Kaya ganun na lang kalaki ang pagmamahal ko sa Garden Milk. Pero ngayong taong ito napagdesisyonan ni Blue Magic na wakasan ang buhay ni Garden Milk. Hindi na sila magpo-produce nito. Hindi ko na muling makikita ang cute na baby na napapalibutan ng hydrangea flowers. Hindi ko na muling malalanghap ang amoy ng pagmamahal. 

Garden Milk Perfume Blue Magic

Hindi ko alam kung ang munting tinig kong ito ay maririnig ng management ng Blue Magic. Sino ba naman kasi ako? Isang hamak lang akong mamimili sa milyon-milyon nilang customers sa buong bansa. Isang hamak na nag-eedit ng videos para mabuhay. Isang hamak na youtuber na wala naman gaanong nanunuod ng videos. Isang hamak na blogger na wala naman masyadong nag-babasa ng blog. Isang hamak na dreamer na balang araw ay nagnanais na makagawa ng sarili niyang pelikula. Ay iba na sorry! Haha! 

Anyway, Garden Milk Baby Labs, your scent will be forever in mah hart and mah sol!