12 Hours Flight



Kung kumakain ka habang binabasa mo ito, tumigil ka muna at isiping mabuti "Kaya kong bang lunukin ang nginunguya ko ngayon kapag pinagpatuloy ko ang pagbabasa?" dahil kung hindi, you're in para sa isang nakasusulasok na treat. 

First time ko sumakay ng eroplano na may travel time na 12 hours. Usually kasi 3-6 hours lang ang mga biyahe ko kaya pwede kong sabihing hindi talaga ako prepared. Nagsimula lahat isang oras pagkatapos ng  flight crew mag served ng meal. Medyo excited ako kumain kasi inisip ko na mahaba-habang biyahe ito. I can say na I really took advantage of the services they offered siyempre sayang ang bayad diba? Ilang saglit lang, nakaramdam ako nang paghilab sa aking tiyan. Alam ko na may laman ang bawat paghilab na iyon at hindi basta hangin lang pero pinigilan ko ang aking nararamdaman. Hindi ko pa nararanasang tumae sa eroplano dahil una, ayaw ko at pangalawa, natatakot ako sa flush ng toilet ng mga eroplano. Para kasing may libo-libong boses na lumalabas sa inidoro kada-flush mo, parang boses ng mga yumaong humihingi nang saklolo.

Apat o Limang oras na ang nakalipas, nagising ako sa lakas ng turbulence. Nagsalita ang piloto pero wala ako sa sarili kaya hindi ko siya gaanong naintindihan. Basta ang alam ko ay sinasabihan niya kami na imaintain na naka-fasten ang sit belt. Itinaas ko yung window cover pero sobrang dilim at wala akong makita sa labas. Sa likod ko ay may nakakairitang baby na ngumangawa. Hindi ko talaga gusto ang mga bata. Sa screen ng maliit na monitor na nakakabit sa aming upuan nakikita ko na dumadaan ang eroplano namin sa pagitan ng India at Pakistan. Kamakailan lang ay napabalitang may mga flights na na-cancelled dahil sa tensyong nagaganap sa pagitan ng dalawang bansang ito. Minabuti kasi ng Pakistan na isara ang kanilang airspace dahil siguro baka paulanan sila ng missiles ng India. Di ko alam na may ganung kakayahan ang India na makipag digma. Bakit ba kasi may giyera? Kung iyon ay itinadhana ng Diyos para linisin ang sangkatauhan, tangina! Parang tanga lang. Matatanggap ko pa sana kung mga trahedyang gawa ng kalikasan pero gawa ng tao? Parang sira lang, pero kung iisipin mong mabuti, lahat naman ng kaguluhang nangyayari ngayon ay likha ng tao. Pakshet! Nakakahiya sa may lumikha ng sansinukob.

Kasabay nang pag-alog namin dahil sa turbulance ay ang walang tigil naman na pagkulo ng aking tiyan. Taeng-tae na talaga ako. Gustong-gusto ko na umilaw yung unfasten seat belt sign para makatakbo na ako sa lavatory. Ilang minuto pa ang lumipas at kumalma na ang buong eroplano. Hindi ko alam kung bakit pero naging kalmado rin aking tiyan. Hindi na ako umalis sa kinauupuan ko dahil halos lahat ay nagmamadaling mag banyo. Yung isang flight attendant nagsimulang magserve ng inumin. Pinili ko yung orange juice kasi gusto ko talagang matikman yun pero si ateng FA, grape juice ang ibinigay sakin. Wala ako sa mood makipag-talo lalong-lalo na dahil di naman ako kagalingan sa pag-iingles kaya tinanggap ko na lang- hindi masarap! Maasim! Hindi ata grape juice yun! Dali-dali ako tumayo, mabuti na lang at bakante ang dalawang upuan sa hilera ko kaya madali akong nakalabas. Medyo nahihilo ako nang makaupo ako sa inidoro. Bumulusok na parang binuksang gripo ang tae palabas sa aking pwet. Ang sarap sa pakiramdam pero talagang nahihilo ako. Nang maglilinis na ako, narealized ko na wala nga palang bidet ang mga cr sa eroplano. Ayoko ng tissue kahit pa napakaraming pagpipilian. Para kasing hindi malinis. Nandidiri ako, pero wala akong magawa. Pinili ko ang wet tissue, kumuha ako ng mga ilang piraso bago ipunas sa pwet. Naririnig ko na parang dumadami ang tao sa labas. Sinigurado kong naka-lock ang pinto baka mamaya kasi ay may biglang pumasok okaya sumingaw yung amoy ng tae ko. Nung feeling ko napunasan ko na ng maigi ang pwet ko gamit ang siguro ay 18 pieces na wet tissue ay tsaka ko flinush ang toilet. Nakakatakot talaga ang tunog ng bwakang inang flush, pero mas nakakatakot ang mga sumunod na pangyayari.

Hindi lumubog ang tae ko. Matatag itong dumikit sa gilid ng toilet kahit tatlong beses na akong nag-flush. Sobra akong pinagpapawisan sa kaba at dahil sa kaiisip na baka kung anong sabihin sa akin nung susunod na gagamit. Lumakas pa lalo ang ingay ng mga tao sa labas. Iniimagine ko na siguro ay may pila na doon. Tangina! Apat naman yung CR. Sa pagmamadali ay minabuti kong dakutin ang tae ko gamit ang sick sack. Nakakadiri! First time kong dakutin ang tae ko sa inidoro. Ang mas nakakadiri pa ay nung itatapon ko na ito sa basurahan. Paano kasi'y punong-puno ang basurahan ng mga tissue paper na only God knows kung saan pinagpupunas ng mga taong gumamit ng banyong iyon. Gamit ang aking kamay at lakas ng loob ay itinulak ko papasok ng basurahan ang sick sack na naglalaman ng tae ko, kasama ang mga tissue paper na again only God knows kung saan naipunas.

Habang naghuhugas ng kamay ay napansin kong nag-iiba ang tono ng ingay sa labas, parang silang biglang nagdadasal o alam mo yung mga nag-oorasyon? Ibat-ibang lenguwahe pero alam mong may pagkakapareho sa tono. Wala naman turbulance o kung anong dahilan para bigla silang magsipag-ganun. Inisip ko na lang na baka may kung anong pakulo yung airline na to para i-entertain yung mga passenger or may birthday tapos iba lang ang rehistro ng tunog dito sa loob.

Bago ko buksan ang pinto para lumabas, nag spray muna ako nung perfume nila na nakapatong sa sink. Ang bango, pero amoy bulaklak sa patay. Pag-pihit ko ng lock ay biglang tumigil yung ingay na parang mga nagdadasal. Naiwan yung tunog ng eroplano. Pagbukas ko ng pinto ay may nakaabang sa aking babae na matangkad. May ibinulong siya sa akin na biglang nagpatindig ng aking balahibo. Parang ayokong bumalik sa kinauupuan ko pero inusog niya ako at bigla siyang pumasok sa lavatory. Madilim ang buong eroplano pero kitang-kita kong nakatingin sa akin ang lahat ng pasahero. Sa kanilang mga labi ay mga nakakapangilabot na ngiti na ngayon ko lang nakita sa talambuhay ko.

Tangina nitong mga to, nag flush naman ako.


Snoe Beauty's Stink Positive! Instant Shower Spray Review


It's been a while since my last post, medyo under the weather kasi ako and if you're really following my blog, you know I'm on the lookout for a new fragrance na tatalo sa mah hart mah sol Blue Magic Garden Milk. Shuta kasing Blue Magic to eh, bigla-bigla na lang nagpi-phase out ng product, pero feeling ko partly responsible din ako kasi matagal kong isinekreto sa mundo na yun ang brand ng pabango ko. Everytime may nagtatanong ang laging sinasagot ko, "Ene ke be, febric cendetiener leng yen". HAHA! Pero kidding aside, nahirapan talaga ako mag-move on sakaniya. Feeling ko nga hanggang ngayon hindi parin ako contented sa mga perfumes na ginagamit ko, pero I want to share to you something. In my quest for better perfume, I stumble upon this holy grail of body spray. Ayoko kasi talaga ng mga strong smelling axe like body sprays. Gusto ko yung simple lang pero handa kang ipaglaban sa anumang hamon ng buhay. And I tell you this, mahirap makahanap ng mga ganyan. Lagi ako nagtatanong at nagtetest ng kung ano-ano sa mga malls, until Martin of www.martinjohnandrade.com (this is not a paid post haha!) made me try Snoe Beauty's Stink Positive Instant Shower Spray. Nung unang try ko sabi ko shuta ano to ba yan! but as it eases down into the surface of my skin, I feel relieved and happy. Haha! totoo promise, meron siyang cooling and relaxing feel. Hindi rin siya malagkit sa balat. After ilang araw, hinanap-hanap ko siya hanggang sa makita ko siya sa lagayan ni Martin ng mga for review products niya. Pasensya na Martin, but I decided na magnakaw ng ilang MLssss lang naman. 1 week ko na siyang ginagamit and I must say na napaka-dami niyang purpose. I used it as alternative sa deodorant kasi may tawas content siya at ginagamit ko rin siya pang spray sa closet. Minsan ayoko talaga mag-shampoo, OO na! Nakakadiri! Gusto ko kasi palabasin ang mga natural oils sa buhok ko so wala akong paki-alam sa nararamdaman niyo. Minsan triny ko ito sa buhok kong walang shampoo and I did not expect the result. Hahaha! Feeling ko nasa testimonial video ako ng O Shopping, yung palabas sa Channel 2. Pero seriously, ang bango ng buhok ko. Pwede kang tumira sa anit ko ng isang buong araw sa bango. At uulitin ko, hindi siya greasy or malagkit. I LOVE IT! Nakakatawa man sabihin pero literal kong iniispray yun kahit saan kapag naka-aamoy ako ng mabaho. Feeling ko nga pwede rin siya sa sasakyan okaya kapag may naamoy kang mabaho sa jeep, wisikan mo ng kaunti at siguradong tepok ang bantot sa Stink Positive ng Snoe Beauty. Hahaha! Lakas maka-ads no? huy! genuine ang review kong ito. Medyo pricey nga lang siya kasi nag-check ako sa website nila muntik na akong atakihin sa puso. Pero kung ako tatanungin mo, fair naman yung presyo niya sa quality nung product. Kung may rosemary or citronella scent nga lang ito baka ginamit ko rin to sa humidifier ko as alternative sa essential oils. 


Walang kyeme yan ah! Sobrang worth it niya kaya hihintayin kong matapos ni Martin ang review niya at magnanakaw ulit ako ng ilang MLssss. 

That's it for today! Labyows!

*Ang blog na ito ay gabay lamang, meron tayong free will, 

GAGGING: This Kween is roaming the Philippines in Fashuuun!

#JOTG

Category is Kween Organza Eleganza Realness and we are all shouting 10s! 10s! 10's! Across the board for facebook user Ren Nan as he changes the way we view travel photos. 

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

#JOTG

According to Ren Nan, he's been doing this since 2016. He started using his shawl as props for his photoshoot in Caramoan and continue slaying his every travel shoot since then.

#JOTG

Aside from his love for travel, what really inspired him is the reality show America's Next Top Model.

#JOTG

"Gusto ko lang ng isang magandang picture sa lugar na pinupuntahan ko so when I get older. Meron akong babalikan na magandang memory. "


What he does is not always everyone's cup-of-tea, Ren Nan still gets negative feedback from netizens but that's not stopping him from doing what he wants.

#JOTG


"Nakaka flattered. Nakakatuwa saka nakaka-inspire. Pero syempre may iilan na not so positive yung feedback.. Hahahahaha.. Kaya lately sa mga friends ko na lang naka-share yung pictures ko. Masaya na ako na masaya sila."


Ren Nan is grateful for every positive comments he receives and encourage everyone to just be happy with life.

#JOTG


"If it will make them happy, then push lang.... Naniniwala kasi ako na happiness is contagious eh.. Nakakapag pasaya ka if masaya ka. Life is short. Minsan it's up to us kung paano natin gagawing meaningful at makulay ang buhay natin. Who knows, baka mas maganda at mas creative pa ang pictures nila. Mas marami pa silang ma inspire at mapasaya."



#JOTG

If this doesn't inspire you to strut your pose and level up your next travel photos, then guuurrrl you need a life!

#JOTG


3D2N SAGADA Philippines Itinerary 2019


Hey guysh! Na experience niyo na ba ma in-love? Yung tipong you’ll go the distance just to be with the love of your life? Well I just did and I never expected it would be this good. Yiiiieeehhh! Hindi ko kayo tsina-charot ah. I’m not talking about a certain person kayo naman talaga. I’m talking about Sagada. Ok, sige not only Sagada, but the whole mountain province experience. It’s so special that I want to do it again and again. You can say it’s addiction, but for me it’s love. Kung pwede nga tumira na lang ako at mag-tanim ng gulay at mag-alaga ng hayop at aso I will AF! Kaso malabo pa sa ngayon, may mga responsibilidad tayong hindi natin basta-basta pwedeng iwanan sa punyetang siyudad. Kaya naman naisipan ko na bakit hindi na lang ako mag-organize ng sarili kong tour paakyat sa Sagada. Wala ako care kung wala akong kitain basta mabalik-balikan ko lang ang mga lugar na iyon. Pero siyempre hindi pwedeng basta travel keme lang ang gawin ko. Being a coordinator in Sagada is both an honor and responsibility. If I were to be your coordinator, I will use my voice to influence you (my guest) not to be an ASS when travelling to certain places in Sagada. I will also raise awareness... cheret! Basta I'll make sure na hindi lang kayo mag-eenjoy, matututo pa kayo, at ligtas ko kayong maibabalik sa Maynila. Ganyan! 

Here's my sample SAGADA itinerary, siyempre dalawang option ang ibibigay ko sa inyo, kasi ang mga itinerary na ito ay naka-depende sa kakayanan niyo bilang mga mortal. Karamihan sa mga nakasama ko sa Sagada, may malakas na pananalig kaya napagtatagumpayan namin ang itinerary, yung iba talagang sumusuko sa kalagitnaan. Huwag kayong ganun haha! 

OPTION 1: Marlboro Hills & Blue Soil Experience 2699 PHP





OPTION 2: Bomod Ok Falls and Fidelisan Rice Terraces Experience 2699 PHP



 

I'm sure may mga nakataas ang kilay sa itinerary kong ito. Nag-iisip ba kayo kung bakit wala ang Mt. Kiltepan tsenelyn na sumikat sa movie na 'That kember ng tadhana" (I forgot the name haha). Nasunog po kasi siya kaya temporary close pa siya sa publiko, but don't you fret dahil magsasawa kayo sa ulap, fog, at sariwang hangin sa Sagada. Hindi naman lahat cup-of-tea ang pamumundok at simpleng pamumuhay sa Sagada, pero I'm sure madedetoxify kayo sa lahat ng ka-toxican sa siyudad.

So if you want to travel with me (yeees!) I'am now opening my self for reservation. Haha! PM is the KEY! Nuks naman! Every THURSDAY night ang alis ng van to Sagada at SUNDAY night ang balik sa MNL. Pwede na kayo mag-pareserve ng March, April, May 2019

Open for group and joiners. Keri? For inquiries you may contact (02) 753 8810 or send an inquiry to https://www.facebook.com/japhetonthego/

PS 

Medyo pricey po kapag si Ante Kiki ang nirequest niyo shuta haha! :P 

HANAPIN ANG IYONG TONY LABRUSCA SA SAGADA


In my quest to be your certified kaladkarin guy (nuks) I decided na mag-coordinate ng isang trip to Sagada. Yaaas! Coordinator/Pornstar! Never say no! Kahit first time ko dun at wala talaga akong idea sa place, nag risk akong mag-primetime bida-bida. Matagal ko na gusto mag-punta sa Sagada pero kasi may something na pumipigil sa akin. Everytime na ayan na palagi na lang may bumubulong na "Shuta ka, darating ang panahon makakapunta ka diyan ng libre, wala kang gagastusin, gagamitin mo lang ang iyong skills at ganda card". So ayun na nga, kinontak ako ni Joela ( Joel De Guzman Travel & Tours) kung kaya ko and I said yes! Pagkatapos nun ayun na, nakilala ko na ang aking major guests at driver na si Mike. Expert si Mike sa Sagada kaya kampante akong nakatulog sa daan. Pagising ko, bumungad sakin ang mala-silent hill na lugar na ito.


Sabi ko sa sarili ko, puta ano ba itong pinasok ko? Pero hindi ako natatakot ah, excited ako ano ba! After breakfast nasilayan ko na ang Banaue Rice Terraces. Gusto kong gayahin yung pag-awit nila Ante Nora Aunor at Uncle Christopher De Leon sa movie nilang Banaue habang ginagawa nila ang mga hagdan-hagdang palayan kineme haha!



Isa sa mga nagpapahumaling sa akin sa Sagada ay si Eduardo Masferrre. Sobrang iniidolo ko siya sa pagkuha ng portrait pictures. Hindi ko alam kung paano niya napapalabas sa kaniyang mga litrato ang kaluluwa ng mga subjects niya.  Minsan ko ngang sinubukang kulayan ang mga litrato niya pero hindi ko alam kung nabigyan ko ito ng hustisya kaya hininto ko din iyon. Gustong-gusto kong bumaba sa Masferre Photographs house para makilala ang asawa niya. Sabi kasi nung nagmasahe sa amin dun, buhay pa daw ito at magiliw na tumatanggap ng bisita na gustong makinig sa kaniyang mga kwento. Gusto kong makinig ng kwento! Mahilig ako sa mga kwentong Pilipino at ang Sagada ay punong-puno nito.


Pangarap kong mailibing sa Sagada. Alam kong hindi ako qualified na ilibing sa mga hanging coffins dahil una, hindi ako taga-sagada at pangalawa, hindi naman ako maituturing na elder nila kung-sakali man pero pangarap kong mailibing doon. Kahit man lang maging puno ako ay ok na. May kakaibang pagmamahal kasi sa kalikasan ang karamihan sa mga taga-Sagada kaya kung magiging parte man ako ng kalikasan eh gugustuhin ko na doon. May kung anong excitement akong naramdaman nang malaman kong mayroon silang mga sacred trees. Para akong bata na nakikiusap sa tour guide namin na kahit man lang daanan namin ang isa sa mga iyon. Busog na busog ako sa kwento at kaalaman na alam kong hinding-hindi matutumbasan ng kahit magkanong salapi. TARUSH!


I love Fidelisan and the Bomod-ok falls! Kapag pupunta kayo dito, huwag kayong mahihiya na magtanong sa mga Tour Guides niyo, huwag puro selfie sa mga sunflowers at rice terraces kasi iilan lang naman ang ipopost mo -_-. Try to debunked your own understanding of their culture by asking them directly na hindi naman nakaka-offend. Isipin mo it's how you say it. *kindat *ting! May kakaibang kineme ang bawat body of waters na napupuntahan ko. By kineme I mean enerhiya haha! Pano ba naman kasi, after nang nakakalokang trekking eh sobrang nakaka-refresh yung tunog, hitsura, amoy, at lamig ng falls. As usual , breathtaking ang view at isa pang breathtaking ay yung pagiging sariwa ng mga gulay na kakainin niyo.


Pakiramdam ko 8 out of 10 nang nagpupunta sa Sagada ay either naghahanap ng pag-ibig or sinusubukang i-rekindle ang kanilang pagmamahalan. Ang ilan ay naghahanap ng kanilang magiging Tony Labrusca sa buhay. Mga shuta kayo! Well, di ko naman kayo masisisi. Iba ang dalang pag-ibig ng hangin sa Sagada. May kung anong erotic feeling ang namumuo sa mga gabing kay lamig at kahoy lamang ang pagitan ng mga... ay ano ba yan! Hahaha!


Aside sa mga sinabi ko, napakaraming maaring puntahan sa Sagada, hindi enough ang isang blog entry para i-chikka ko sa inyo. So ano pa ang hinihintay niyo! Book na kay Yowel Apostol on facebook ( https://www.facebook.com/joel.a.deguzman.73 ) para tapos na ang chikka! Kita-kits!  :D

WHITE BIRD BAR EXPERIENCE


Hello internet people! Today I'd like to share to you my Shuta-shuta friends and our adventure at White Bird Manila! By Shuta I mean "Shurt Taym" (shit corny!), kasi lagi na lang short ang mga oras namin kapag nagki kita-kita. Dahil dun, we always make sure na we spend our time wisely and yung talagang babaunin namin kahit saang lupalop pa kami ng mundo mapadpad. May pagaka-long distance ang relationship namin kasi lahat sila, maliban samin ni Abrylle, ay nagtatrabaho sa ibayong dagat. Anyway, yung mga nasa left-hand side mo yan si Abrylle yung babaeng bastos, ako (Gorg, Fab, Linda Evangelista Levs ganyan), si Ate Cums isa pang babaeng bastos. Sa Right-hand side mo naman ay si Boss Alfo yung magandang katawang lalaki na may gigantic na... brown bird na... laging nakaharap sa kanan haha! Yung nasa likod niya si Janice, hindi namin siya friend, sinubukan namin siya ibully kaso malakas ang pananmpalataya niya so talo kami, at si Tarah, ang babaeng demure pero experienced...sa lahat ng bagay. Mukha lang talagang inosente si Tarah pero expert siya sa...lahat. Kaya niya nga paandarin yung taxi na sinasakyan niya kahit ayaw sakaniya nung taxi driver eh. So ayan full cast na kami niyang gabing yan. Actually may ineexpect pa kaming humabol kaso missing in action ang drama so kebs na. Either may pinagtataguan or walang pera kahit sabi naman namin ay hindi problema yun dahil andiyan si Boss Alfo. Ano pa't naging boss namin siya at may malaking...sahod, kung pababayaan niya lang kami diba? 

Sa mga virgin pa ang pag-iisip gaya ko, ang White Bird ay isang gay bar...ay mali, 2019 na so dapat inclusive tayo, ...ay isang entertainment bar na may mga sumasayaw na white birds...big birds..brown big birds? Ah basta bar siya na may naghuhubad at Drag Performances ganyan. 

Sa totoo lang excited kami ni Abrylle for Ate Cums, kamamatay lang kasi ng asawa niya and gusto namin makitang masaya siya kahit saglit lang. Kaso naisip namin na baka mashookt yung dancer kapag sinabi naming "Kuya pasayahin mo siya kamamatay lang ng asawa niya." okaya "kuya wag ka na magpa-tip ah kamamatay lang ng asawa niya!". Mamaya sabihin nila and maging kayo na sympathy grabber kami para makalibre. Uy! Hindi kami ganun ah! May pera si Boss Alfo! Para maka-less kami ng gastos sinabi na lang namin na ikakasal si Janice bilang mukha naman siyang nakapag-handa, kaso isa pa palang kuripot yan si Janice so ang ending lugi si White Bird sa amin. Hindi kami gaanong napakinabangan ng mga ibong sumasayaw, front seat pa naman kami haha!

Actually, pangalawang beses na namin ni Abrylle at Ate Cums sa ganitong bar. Yung una, somewhere na nakakatakot, yung parang any moment mari-raid tapos lalabas kami sa TV na may mga towel sa ulo. Para kaming na-trauma nila Abrylle at Ate Cums nun pero pagdating sa office nare-enact naman namin so nailabas din namin yung frustration namin. Haha! Si Boss Alfo ang nagdala sa amin dun, as usual siya ang mastermind sa mga ganitong bagay. Isa yun sa mga dahilan bakit idol at love-na-love ko si Boss Alfo with brown bird on the side kahit matampuhin siya. Pero hindi ito yung kind of love na gaya nung mga ipinakita nung mga dati kong office mate sa kaniya ah. He's more of like a Grandmama to me. Kumpara dun sa una naming pinuntahan, malinis naman sa White Bird. Comfy ang mga seats, may yelo ang mga urinals at meron silang AQUARIUM! YES! Akala ko sa movies lang ako makakakita ng Aquarium ng mga hosto. Yung mga hosto ang puputi at kikinis, bigla ako nagkaroon ng existential crisis while watching them. Sabi ko sa sarili ko, bakit ba indi ako pinalaki nila mama at papa na parang isang hosto? Edi sana naisakatuparan ko yung pangarap kong maging SUPER PORN STAR OF THE WORLD!

Sa totoo lang hindi ko nagustuhan yung pagkain, pero hindi naman kasi yun ang ipinunta namin dun. Hahaha! Tsaka taco's and drinks lang inorder namin kasi nga tipidity.com to the max and drama namin. Kung entertainment naman ang pag-uusapan, we're solved AF! Haha! Aliw na aliw naman si Abrylle. Chini-cheer niya yung mga dancers at mega palakpak siya. Naiintindihan ko siya, minsan lang naman namin gawin yun and we wanted to create a friendly and live environment for us and our hostos. HAHA!

Kung pupunta ka dun, magbaon ka ng madaming pera, kasi nakakahiyang mag-explain sa kanila kapag lumapit sila sayo at wala ka mai-abot. Huwag niyo sabihin na "Sa boss ko na lang, malaki din yung... malaki yung sahod niya", okaya "Mahirap lang ako, pwede hug na lang kita?" kasi I tell you guysh sobrang nakakahiya. Hindi ibig sabihin sinabi ko yan ah! Sinasabi ko lang sa inyo, nakakhiya kasi. -_-  Magbigay din kayo ng tip sa mga hip-hop dancers at drag queens mahal mag-makeup at mahirap magpuyat para lang ma-entertain nila tayo shuta!  

BAGONG TAON AF!



Punyeta! Bagong taon nanaman. My kapitbahay's noise level is to the highest level nanaman hayuf! Hello internet people! It's me. I know it's been a while and yes po  buhay pa ako. Hindi na kayo nasanay sakin. May mga panahon talagang ang sipag ko dito o kaya naman sa youtube channel ko pero lately kasi ang blessed ko, super busy so I wan't to brag it here. Imagine, dumaan ang Pasko at ngayon bagong taon na hindi ako gumastos para mag-handa. Nabuhay ako sa mga tira-tirang pagkain mula sa mga party na inattendan ko at siyempre bigay ng mga taong nagmamahal sakin. Oo, madami nagmamahal sa akin so mamatay kayo sa inggit. Simple lang naman ang gusto ko sa buhay eh ang magkaroon ng sarili kong farm, bahay na may super security feature kung saan makaka-gala si mimi and noggy, at makapag-sulat ng libro at makagawa ng pelikula.  Yun lang, sobrang simple lang. Napansin ko nga, parang nung mga nakaraang taon pala, masyado ko minamadali ang lahat ng bagay, di ko tuloy na-appreciate ang process. Kaya ngayong 2019, sobrang wala na akong pakialam kung may ma-achieved man ako o wala. Basta gawa lang ng kung ano-ano putsa!

Yun lang! See you around byeeee!

PS Photo is only for attention at paki niyo ba? -_-